بررسی تغییرات ریزساختاری ظریف در ایجاد روان پریشی ناشی از سوء مصرف طولانی مدت متآمفتامین : یک مطالعه تصویربرداری دیفیوژن تنسور

مقدمه: متآمفتامین یک محرک روانی غیرقانونی است که به طور گسترده در جهان مورد سوء مصرف قرار می گیرد. سوء مصرف متآمفتامین ممکن است منجر به آسیب ماده سفید مغز و طیفی از اختلالات رفتاری و روان پریشی شود. مطالعه حاضر به دنبال ارزیابی تغییرات ریز ساختاری ظریف ماده سفید و همچنین روان پریشی ناشی از آن در وابستگی طولانی مدت به متآمفتامین است.روش اجرا: ۴۲ مصرف کننده متآمفتامین و ۲۱ فرد سالم با معیارهای DSM-۵ با کمک مراکز MMT سطح شهرستان شاهرود و  به وسیله آگهی انتخاب گردیده و از تمامی آنها فرم رضایت نامه مشارکت داوطلبانه در این طرح اخذ گردید. سپس علائم روان پریشی با استفاده از مقیاس سندرم مثبت و منفی (Positive and Negative Syndrome Scale) اندازه گیری شد. همچنین از روش آنالیز آماری بر پایه مسیر های عصبی (TBSS) برای بررسی تفاوت های گروهی در میانگین انتشار(mean diffusivity)، ناهمسانگردی کسری(fractional anisotropy)، انتشار محوری(Axial diffusivity) و شعاعی(radial diffusivity) و ارتباط آن ها با علائم روان پریشی استفاده گردید.یافته ها: در این مطالعه تصویربرداری دیفیوژن تنسور ، یکپارچگی ماده سفید مغز بر اساس TBSS و ارتباط آن با علائم روان پریشی، دو یافته اصلی را در گروه متآمفتامین نشان داد. (الف) معتادان به متآمفتامین به طور قابل توجهی FA کمتر و AD، RD، و MD بالاتر در طیف وسیعی از ماده سفید داشتند. (ب) همچنین درگروه متآمفتامین نمره کل PANSS به طور قابل توجهی بالاتر از گروه کنترل مشاهده گردید.نتیجه گیری: اختلال در یکپارچگی ماده سفید مسیرهای عصبی مغزی نسبت به گروه کنترل در معتادان به متآمفتامین مشاهده گردید. همچنین نتایج حاکی از آن است که آسیب شناسی مبتنی برسیستم عصبی، نقش کلیدی در بررسی علائم روان پریشی در وابستگی به متآمفتامین دارد.کلمات کلیدی: متآمفتامین; اختلالات مرتبط با مواد، تصویربرداری تنسور انتشار (DTI)، مقیاس سندرم مثبت و منفی، علائم روان پریشی.مقدمه: متآمفتامین یک محرک روانی غیرقانونی است که به طور گسترده در جهان مورد سوء مصرف قرار می گیرد. سوء مصرف متآمفتامین ممکن است منجر به آسیب ماده سفید مغز و طیفی از اختلالات رفتاری و روان پریشی شود. مطالعه حاضر به دنبال ارزیابی تغییرات ریز ساختاری ظریف ماده سفید و همچنین روان پریشی ناشی از آن در وابستگی طولانی مدت به متآمفتامین است.روش اجرا: ۴۲ مصرف کننده متآمفتامین و ۲۱ فرد سالم با معیارهای DSM-۵ با کمک مراکز MMT سطح شهرستان شاهرود و  به وسیله آگهی انتخاب گردیده و از تمامی آنها فرم رضایت نامه مشارکت داوطلبانه در این طرح اخذ گردید. سپس علائم روان پریشی با استفاده از مقیاس سندرم مثبت و منفی (Positive and Negative Syndrome Scale) اندازه گیری شد. همچنین از روش آنالیز آماری بر پایه مسیر های عصبی (TBSS) برای بررسی تفاوت های گروهی در میانگین انتشار(mean diffusivity)، ناهمسانگردی کسری(fractional anisotropy)، انتشار محوری(Axial diffusivity) و شعاعی(radial diffusivity) و ارتباط آن ها با علائم روان پریشی استفاده گردید.یافته ها: در این مطالعه تصویربرداری دیفیوژن تنسور ، یکپارچگی ماده سفید مغز بر اساس TBSS و ارتباط آن با علائم روان پریشی، دو یافته اصلی را در گروه متآمفتامین نشان داد. (الف) معتادان به متآمفتامین به طور قابل توجهی FA کمتر و AD، RD، و MD بالاتر در طیف وسیعی از ماده سفید داشتند. (ب) همچنین درگروه متآمفتامین نمره کل PANSS به طور قابل توجهی بالاتر از گروه کنترل مشاهده گردید.نتیجه گیری: اختلال در یکپارچگی ماده سفید مسیرهای عصبی مغزی نسبت به گروه کنترل در معتادان به متآمفتامین مشاهده گردید. همچنین نتایج حاکی از آن است که آسیب شناسی مبتنی برسیستم عصبی، نقش کلیدی در بررسی علائم روان پریشی در وابستگی به متآمفتامین دارد.کلمات کلیدی: متآمفتامین; اختلالات مرتبط با مواد، تصویربرداری تنسور انتشار (DTI)، مقیاس سندرم مثبت و منفی، علائم روان پریشی.