تاثیر هوش مصنوعی بر آموزش و یادگیری

هوش مصنوعی (AI) رشته ای از مطالعه و نوآوری ها و پیشرفت های ناشی از آن است که در رایانه ها، ماشین ها و دیگر مصنوعات دارای هوش انسان مانند با توانایی های شناختی، یادگیری، سازگاری و توانایی های تصمیم گیری به اوج خود رسیده است.هدف از این مطالعه بررسی کاربرد های هوش مصنوعی در آموزش و یادگیری می باشد. بر اساس یک روایت و چارچوبی برای ارزیابی هوش مصنوعی شناسایی شده از یک تحلیل اولیه، دامنه مطالعه به کاربرد و اثرات هوش مصنوعی در مدیریت، آموزش و یادگیری محدود شد. رویکرد تحقیق کیفی، استفاده از مرور ادبیات به عنوان طرح و رویکرد تحقیق مورد استفاده قرار گرفت و به طور موثر تحقق هدف مطالعه را تسهیل کرد. این مطالعه نشان داد که هوش مصنوعی به طور گسترده در آموزش، به ویژه توسط موسسات آموزشی، به اشکال مختلف مورد استفاده قرار گرفته است. هوش مصنوعی در ابتدا به شکل کامپیوتر و فناوری های مرتبط با کامپیوتر، انتقال به سیستم های آموزش هوشمند مبتنی بر وب و آنلاین، و در نهایت با استفاده از سیستم های کامپیوتری تعبیه شده، همراه با سایر فناوری ها، استفاده از ربات های انسان نما و چت بات های مبتنی بر وب برای انجام فعالیت ها به خود گرفت.با استفاده از این بسترها، مربیان توانسته اند وظایف اداری متفاوتی مانند بررسی و نمره دهی به تکالیف دانش آموزان را به طور موثرتر و کارآمدتر انجام دهند و به کیفیت بالاتری در فعالیت های آموزشی خود دست یابند. از سوی دیگر، از آنجایی که سیستم ها از یادگیری ماشینی و سازگاری استفاده می کنند، برنامه درسی و محتوا مطابق با نیازهای دانش آموزان سفارشی سازی و شخصی سازی شده اند که جذب و حفظ را تقویت کرده و در نتیجه تجربه یادگیرندگان و کیفیت کلی یادگیری را بهبود می بخشد.

کلیدواژه ها:

آموزش ، هوش مصنوعی ، درس دادن ، یادگیری