مقایسه اثربخشی تئاتردرمانی، موسیقی درمانی و نقاشی درمانی بر کارکردهای اجرایی دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری

هدف پژوهش حاضر مقایسه اثربخشی تئاتردرمانی، موسیقی درمانی و نقاشی درمانی بر کارکردهای اجرایی دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری بود. طرح پژوهشی نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه پژوهش را کلیه دانش آموزان دختر دارای اختلال یادگیری خواندن و نوشتن در دوره دوم ابتدایی منطقه ۲۲ استان تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۲- ۱۴۰۱ تشکیل دادند که از بین آن ها ۶۰ نفر با روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه انتخاب و به سه گروه ۱۵ نفری آزمایش و یک گروه ۱۵ نفری کنترل تقسیم شدند. ابزار این پژوهش پرسشنامه کارکردهای اجرایی بریف (۲۰۰۰) بود. برای گروه آزمایش تئاتردرمانی، موسیقی درمانی و نقاشی درمانی هر کدام به مدت ۱۰ جلسه ۹۰ دقیقه ای به صورت هفته ای یک بار اجرا شد و گروه کنترل در این مدت مداخله ای دریافت نکردند. داده ها با استفاده از روش های آماری نظیر میانگین، انحراف استاندارد و تحلیل کواریانس تجزیه و تحلیل شد. یافته ها نشان داد که روش تئاتردرمانی نسبت به روش های موسیقی درمانی و نقاشی درمانی از عملکرد بهتری در بهبود کارکردهای اجرایی برخودار بود و بعد از آن نیز روش موسیقی درمانی در رتبه دوم و نقاشی درمانی نیز در رتبه سوم قرار گرفت (۰۱/۰P<). نتیجه می شود تئاتردرمانی، موسیقی درمانی و نقاشی درمانی موجب بهبود کارکردهای اجرایی دانش آموزان دارای اختلال یادگیری شده است. واژه های کلیدی: اختلال یادگیری، تئاتردرمانی، کارکردهای اجرایی، موسیقی درمانی، نقاشی درمانی. واژگان کلیدی: بخشش درمانی، رفتار ایذایی، پرخاشگری.

کلیدواژه ها:

واژه های کلیدی: اختلال یادگیری ، تئاتردرمانی ، کارکردهای اجرایی ، موسیقی درمانی ، نقاشی درمانی.