بررسی تاثیر میان وعده های غذایی بر سلامت و یادگیری کودکان

افزایش ساعات آموزشی در دنیای مدرن یک امر غیرقابل اجتناب است که منجر به کاهش بازده یادگیری نسبت به زمان می شود. یکی از موارد تاثیرگذار بر این کاهش کیفیت، خستگی ناشی از کمبود مواد مغذی است. مصرف میان وعده های غذایی از مهم ترین روش های جلوگیری از کاهش انرژی و مواد مغذی بدن در طول روز است. بااین حال استفاده از میان وعده های پرکالری و دارای مواد مغذی کم در طولانی مدت می تواند خستگی و فرسایش فرد را افزایش داده و منجر به بیماری های قلبی و سرطان های مختلفی می شود. لذا در این پژوهش میان وعده های غذایی موردبررسی قرار گرفته و الگوی مصرفی مناسبی برای آن ها پیشنهاد شد. مطابق نتایج به دست آمده بهترین تعداد دفعات مصرف میان وعده دو بار در روز است که یک مرتبه ساعتی پس از وعده صبحگاهی بوده و وعده دوم بهتر است در حدفاصل ناهار و شام تنظیم شود که در این صورت فاصله کوتاه وعده صبحانه و میان وعده اول تثبیت کننده انرژی فرد تا هنگام ظهر خواهد بود. همچنین میان وعده عصر باید از زمان صرف ناهار فاصله داشته باشد تا مقادیر بالای قند خون منجر به ترشح بیش ازحد انسولین و افت انرژی پس ازآن نشود. در این پژوهش همچنین مشخص گردید که باید ماهیت مواد غذایی مصرفی در میان وعده ها با وعده های اصلی متفاوت باشد. به عنوان مثال بهتر است میان وعده های پرکالری در ساعات صبح (پس از صرف یک صبحانه مغزی) و میان وعده مغذی در هنگام عصر (بین دو وعده نسبتا پرکالری) مصرف گردد.

کلیدواژه ها:

سلامت کودکان ، یادگیری ، میان وعده ها ، عادات غذایی ، تغذیه