بررسی تنوع ژنتیکی تودههای بومی و ارقام اصلاح شده جو با استفاده از نشانگرهای SSR

استفاده از ازقام اصلاح شده و یکنواخت تنوع ژنتیکی گیاهان زراعی را در معرض خطر قرار داده است بنابراین استفاده از توده های بومی و خویشاوندان وحشی گیاهان زراعی جهت غنی کردن خزانه ژنی آنها ضروری به نظر می رسد. گام اول در استفاده از این ذخایر زنتیکی تعیین سطح تنوع زنتیکی ژرم پلاسم های بومی و روابط بین ژنوتیپ ها می باشد. به منظور بررسی تنوع ژنتیکی و ساختار 144 رقم بومی و تجاری جو از کشورهای متخاف جهان از 38 جفت آغازگر SSR استفاده شد که 32 آغازگر چند شکلی نشان داد. در مجموع 143 الل تکثیر شد و تعداد الل از 2 تا 12 با میانگین 4/47 الل به ازای هر جایگاه متغیر بود. میانگین تنوع ژنی و میزان اطلاعات چندشکلی PIC به ترتیب 0/59 و 0/53 بدست آمد. بیشترین تنوع ژنی مربوط به نشانگرهای BMAC0040 و BMAC0063 0/87 و کمترین آن مربوط به نشانگر GBM1400 0/22 بود. میزان اطلاعات چند شکلی از 0/20 GBM1432 تا 0/86 BMAC0040 و BMAC0063 تغییر کرد. تجزیه خوشه ای بر اساس الگوریت Neighbor-Joining و ضریب فاصله Maximum Composite Likelihood ژنوتیپ های مورد بررسی را به 8 گروه منتسب کرد. تجزیه واریانس مولکولی AMOVA نشان داد که واریانس درون گروهی 90% درصد بیشتری از واریانس مولکی کل را در مقایسه با واریانس بین گروهی 10% تبیین کرد.

کلیدواژه ها:

تجزیه ای خوشه ای ، تجزیه واریانس مولکلی ، تنوع ژنتیکی ، توده های بومی جو ، نشانگرهای ریز ماهواره