شیمی کانی ها و دما–فشارسنجی توده های نفوذی خریل-کلاسور (جنوب غرب کلیبر- شمال غرب ایران)

گرانیتوئید خریل- کلاسور به سن الیگوسن، در جنوب غرب شهرستان کلیبر، شمال غرب ایران در کمربند ماگمایی البرز – آذربایجان رخنمون دارد. توده های نفوذی منطقه درون سنگ های آتشفشانی- رسوبی کرتاسه تزریق شده­اند. ترکیب سنگ شناسی توده ها شامل گابرو- دیوریت، دیوریت، کوارتز مونزودیوریت و گرانیت است. کانی­های اصلی تشکیل دهنده توده های گابرو- دیوریتی و دیوریتی شامل پلاژیوکلاز، کلینوپیروکسن، آمفیبول و بیوتیت بوده و در توده کواراتز مونزودیوریتی پلاژیوکلاز، فلدسپار پتاسیم، کوارتز، آمفیبول و بیوتیت هستند. بررسی شیمی کانی ها نشان می دهد که ترکیب کلینوپیروکسن های سنگ های منطقه از نوع دیوپسید است. آمفیبول های منطقه در گروه کلسیمی قرار دارند. آمفیبول های کلسیمی نشان می­دهند که سنگ های منطقه مورد بررسی از نوع  گرانیتوئیدهایI  هستند. آمفیبول های توده­های خریل- کلاسور ترکیب مگنزیوهورنبلندی دارند. بیوتیت های سنگ های منطقه دارای نسبت Fe/(Fe+Mg) بیش از ۳۳/۰ و از منیزیم غنی هستند. فلدسپار در سنگ های گرانیتی با ترکیب آلبیت- الیگوکلاز و در سنگ های دیوریتی و کوارتز مونزودیوریتی دارای ترکیب آندزین، لابرادوریت و ارتوکلاز است. بر اساس شیمی کانی های بیوتیت، آمفیبول و  بیوتیت ماگمای مولد سنگ ها سرشت آهکی قلیایی داشته و در محیطی وابسته به فرورانش شکل گرفته است.

کلیدواژه ها:

Keywords: Mineral chemistry Kharil-Kalasur ، calc-alkaline ، I-type ، Alborz-Azarbaijan ، شیمی کانی ، خریل- کلاسور ، آهکی قلیایی ، البرز – آذربایجان ، کلیبر.