روش های رایج برای تشخیص ویروس لنفوتروپیک T انسانی نوع یک (HTLV-۱)

مقدمه ویروس انسانی لنفوتروپیک سلول T نوع ۱، اولین انکوویروس پوشش دار انسانی است که می تواند لنفومای لنفوسیت T بزرگسالان و فلج اسپاسمی موضعی مرتبط با HTLV-۱ را به عنوان عارضه جدی عفونت نشان دهد. حدود ۲۰ میلیون نفر در سراسر جهان به ویروس HTLV-۱ آلوده هستند. از آنجا که بیشتر افراد ناقل این ویروس بدون علایم بیماری هستند، شناسایی سریع ویروس برای تشخیص، درمان، و مختل کردن روند انتقال و گسترش ضروری می باشد. این ویروس با استفاده از تکنیک های ژنتیکی و سرولوژیکی شناسایی شده است. روش اصلی غربالگری، سنجش ایمونوسوربنت متصل به آنزیم (ELISA) است که معمولا با آزمایش های تاییدی با استفاده از روش های وسترن بلات (WB) و واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR) دنبال می شود. در این مطالعه، روش­های مختلفی برای تشخیص عفونت HTLV-۱ مرور و بررسی شدند.  پرکاربردترین روش ها برای تشخیص ویروس HTLV-۱ در میان تمام تکنیک های ثبت شده، آزمایش های سرولوژیکی و مولکولی هستند. بدون آزمایش­های تاییدی، تکنیک الایزا محدودیت­های زیادی دارد که قابلیت اطمینان به یافته­ها را کاهش می­دهد. تجزیه و تحلیل بیشتر این روش­ها با توجه به فراوانی HTLV-۱ و محدودیت­های تکنیک­های تشخیص موجود، مورد نیاز است. اکنون می­توان از نوآوری­های فنی پیشرفته مانند حسگرهای زیستی برای انجام تشخیص HTLV-۱ استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

Human T lymphotropic virus type ۱ ، HTLV-۱ ، biosensors ، molecular methods ، serological methods ، ویروس لنفوتروپیک T انسانی نوع یک ، HTLV-۱ ، حسگرهای زیستی ، روش های مولکولی ، روش های سرولوژیکی