تبیین الگوی گردشگری با محوریت توسعه منطقه ای (مورد مطالعه: شهر ساری)

یکی از توان های مهم هر منطقه می تواند گردشگری و توریسم در آن باشد. حفاظت و توسعه گردشگری سایت های میراث جهانی (WH) همیشه یک مسئله علمی کلیدی و فوری بوده است. کشور ما به لطف وجود مواهب طبیعی و پیشینه تاریخی دارای پتانسیل گردشگری بالایی است که در این میان یکی از پرجاذبه ترین آنها شهر ساری به عنوان مرکز استان مازندران با اقلیم معتدل خزری به شمار می رود. شهرستان ساری سرشار از جاذبه های طبیعی، فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی و ورزشی بوده است اما متاسفانه چندان که شایسته است گردشگری و فعالیت های توریستی در این ناحیه رشد نکرده است. این پژوهش بر آن است تا با هدایت توسعه و بهره گیری از توان های موجود در منطقه که بارزترین آن در استان مازندران و شهر ساری، توان های گردشگری است به تعادل و توازن منطقه ای در این استان و ارتقاء توان های شهر ساری دست یابد. پژوهش حاضر به لحاظ روش، توصیفی و به لحاظ هدف کاربردی است. جامعه آماری خبرگان و متخصصان در زمینه گردشگری در شهر ساری بوده که ۴۵ خبره از میان جامعه از طریق نمونه گیری خوشه ای هدفمند انتخاب شده اند. ابزار جمع آوری اطلاعات در پژوهش حاضر، پرسشنامه بوده است که میان ۴۵ نفر از متخصصان و خبرگان در زمینه گردشگری توزیع شده است. برای تحلیل اطلاعات از روش دیمتل فازی استفاده شده است و یافته ها نشان داده است که میزان تاثیرگذاری شاخص "اقلیم" بر بهبود گردشگری شهر ساری با محوریت توسعه منطقه ای نسبت به سایر شاخص ها بیشتر می باشد و شاخص "جهانی شدن و رقابت" در اولویت بعدی قرار دارد. همچنین میزان تاثیرپذیری شاخص "اتصال به فناوری نوین جهانی (اینترنت)" نیز از سایر شاخص ها بیشتر می باشد. در نهایت نیز برای گردشگری شهر ساری با محوریت توسعه منطقه ای، الگویی طراحی شده است.

کلیدواژه ها:

صنعت گردشگری ، توان اقتصادی ، توسعه متوازن ، توسعه منطقه ای ، ساری