مطالعه عوامل مرتبط با گرایش به فرزندآوری در بین زنان متاهل شهر تبریز

هر چند در سال های اخیر کاهش گرایش به فرزندآوری و عوامل موثر بر آن در کانون بررسی های پژوهشگران قرار گرفته اند، اما تاثیر عواملی چون بازاندیشی اجتماعی، توجه به بدن (حفظ تناسب اندام) ، رسانه های نوین، فردگرایی، نگرش های جنسیتی تا کنون کمتر مورد مطالعه قرار گرفته اند. از این رو، پژوهش حاضر با هدف مطالعه عوامل مرتبط با گرایش به فرزندآوری در بین زنان متاهل شهر تبریز صورت گرفت. جامعه آماری پژوهش حاضر، زنان ۱۸ تا ۴۵ سال متاهل شهر تبریز است که با استفاده از فرمول کوکران ۳۸۴ نفر به عنوان حجم نمونه انتخاب شده اند. روش پژوهش استفاده شده، پیمایش و ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه می باشد. داده ها با استفاده از آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون چندمتغیره تحلیل شدند. میزان گرایش به فرزندآوری زنان متاهل شهر تبریز در سطح پایینی قرار دارد. همچنین بین فردگرایی، توجه به بدن، بازاندیشی اجتماعی، نگرش های جنسیتی و میزان استفاده از رسانه های نوین (اینترنت، شبکه های اجتماعی مجازی، شبکه های ماهواره ای) با گرایش به فرزندآوری همبستگی معنی دار معکوسی وجود. متغیرهای مستقل وارد شده در مدل رگرسیونی پژوهش توانسته ۴۰ درصد از تغییرات یا واریانس گرایش به فرزندآوری زنان را تبیین کنند. یافته های پژوهش حاضر می تواند نمایی از وضعیت فعلی گرایش به فرزندآوری زنان ایرانی را نشان داده و راهنمای عمل برنامه ریزان و مسئولان در سیاستگذاری های کوتاه مدت، میان مدت و بلند مدت در جهت افزایش گرایش به فرزندآوری قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

گرایش به فرزندآوری ، فردگرایی ، بازاندیشی اجتماعی ، نگرش های جنسیتی ، توجه به بدن