شناسایی، معرفی و اولویت بندی چالش ها و فرصت های هوش مصنوعی در سیستم آموزشی

هوش مصنوعی سومین مرحله از انقلاب صنعتی در سده های اخیر به شمار میرود. توسعه صنایع مبتنی بر ماشین در اواسط قرننوزدهم و گسترش ارتباطات بر پایه اینترنت در اواخر قرن بیستم دو مرحله قبلی انقلاب صنعتی محسوب می شدند. با ورود تخیلو تفکر سیال به دنیای علم در اواسط قرن بیستم، نویسندگان داستان های علمی و تخیلی همچون آرتور سی کلارک و آیزاک آسیموف،پیشنهادات خارق العاده و متهورانه ای در خصوص ساخت و اختراع ربات های هوشمند در داستان های خود ارائه کردند که این موجبورود هوش مصنوعی به حوزه علوم واقعی گردید. یکی از ارکان اصلی هوش مصنوعی، بحث آموزش و یادگیری این سیستم است. درعین حال به نظر می رسد در مسیر معکوس نیز میتوان از این پدیده استفاده نمود. یعنی آموزش انسانها توسط هوش مصنوعی؛ درکشورهای مختلف که تکنولوژی های مورد استفاده آنها بروز بوده و شبکه های ارتباطی این کشورها توان و ظرفیت ایجاد زیرساختهایقدرتمندی دارند، هوش مصنوعی به تحلیل داده های آموزشی در مراکز آموزشی از سطوح پایین مانند کودکستان ها تا دانشگاه ها ومراکز پژوهشی اقدام نموده و نتایج آن ضمن تقویت بنیه آموزندگان دانش، موجب ایجاد عدالت آموزشی و بهبود فضای آموزشیشده است.در کشور ما نیز ورود هوش مصنوعی به سیستم آموزشی در سالهای اخیر موجب بهبود فضای آموزشی گردیده است.ضمیمه نمودن واقعیت افزوده به محتوای آموزشی کتب درسی دوره های مختلف اولین قدم در ورود هوش مصنوعی به حوزه آموزشو پرورش در ایران بود. در این مقاله ضمن معرفی هوش مصنوعی، برخی دیدگاه های تخصصی در حوزه آموزش و چالش آموزش باهوش مصنوعی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، آموزش و پرورش ، یادگیری