بررسی اثرات کشندگی حشره‎ کش‎ های تترانیلی‎پرول، فلوپیرادیفوران، فلوبن‎دیامید و اسپیروتترامات روی زنبور انگل واره Habrobracon hebetor

زنبور Habrobracon hebetor Say, ۱۸۳۶ (Hymenoptera: Braconidae) یکی از پارازیتوئیدهای مهم می­باشد که برای کنترل زیستی مورد استفاده قرار می­گیرد. اثرات کشندگی حشره کش ها به روش تماسی روی  حشرات کامل و غوطه‎ وری روی شفیره زنبور پارازیتوئید مورد مطالعه قرار گرفتند. پرورش زنبور پارازیتوئید روی لاروهای شب پره­ی مدیترانه ­ای آرد در اتاقک رشدی با شرایط دمایی ۲±۲۷ درجه سلسیوس، رطوبت نسبی ۶۵±۵درصد و دوره­ی نوری (۱۶:۸) ساعت روشنایی و تاریکی انجام شد. بنابر نتایج میزان LC۵۰ روی حشرات بالغ برای ترکیبات تترانیلی‎پرول، فلوپیرادیفوران، فلوبن‎دیامید و اسپیروتترامات به ترتیب ۲۳۳، ۹۶۶، ۵۴۴۴ و ۶۷۹ میلی گرم بر لیتر (پی‎پی‎ام) براورد گردید. میزان تلفات شفیره در روش غوطه ­ور­سازی برای حشره کش های تترانیلی‎پرول، فلوپیرادیفوران ، فلوبن‎دیامید و اسپیروتترامات به ترتیب ۶/۳۲ ، ۳/۱۳ ، ۰/۱۶ و ۷/۱۹ درصد براورد گردید. حشره‎کش تترانیلی‎پرول بیشترین سمیت و ترکیب فلوبن‎دیامید کمترین سمیت را روی مرحله حشره کامل نشان دادند. درصورت انجام آزمایش های مزرعه ای و تایید این نتایج، به نظر می رسد حشره کش های فلوپیرادیفوران و فلوبن دیامید می توانند گزینه مناسبی برای برنامه های مدیریت تلفیقی باشند.

کلیدواژه ها:

اثرات کشنده ، زنبور پارازیتوئید ، زیست سنجی