اثربخشی کنترل شیدایی ورفتاردرمانی شناختی بر نگرش های ناکارآمدواضطراب امتحان در دانشجویان دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی زابل

این پژوهش به منظور بررسی اثربخشی کنترل شیدایی ورفتاردرمانی شناختی بر نگرش های ناکارآمدواضطراب امتحان دردانشجویان دانشکده داروسازی دانشگاه علوم پزشکی زابل انجام شده است. روش تحقیق این مطالعه تجربی و طرح مورد استفادهدر این پژوهش از نوع پیش آزمون –پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری پژوهش، دانشجویان دانشکده داروسازیدانشگاه علوم پزشکی زابل بودند. نمونه پژوهش ۱۰۰ نفر از دانشجویان بود که بطور تصادفی در دو گروه آزمای ش و کنترلجایگزین شدند. ابزار اندازه گیری، مصاحبه بالینی و پرسشنامه اضطراب امتحان اسپیلبرگر وپرسشنامه کنترل شیدایی یانگ میباشد. در نتیجه میتوان استفاده از این روشهای درمانی می تواند در بهبود اضطراب امتحان و رضایت دانشجویان و کاهشمشکلات شیدایی آنها موثر باشد . رفتاردرمانی شناختی به شیوه گروهی، بر کاهش اضطراب و افزایش مسئولیت پذیریتاثیرگذاربوده است. نتایج این پژوهش بر اثربخشی درمان های ترکیبی به شیوه گروهی (مواجهه درمانی و کنترل استرس) دردرمان اختلال اضطراب اجتماعی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

اثربخشی ، کنترل شیدایی ، رفتاردرمانی شناختی ، نگرش های ناکارآمد ، اضطراب امتحان