تاثیر کاربرد مالچ و علف کش ایمازتاپیر بر عملکرد و اجزای عملکرد سویا

سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 346

فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

NTCONF06_043

تاریخ نمایه سازی: 16 خرداد 1403

چکیده مقاله:

به منظور بررسی تاثیر انواع مختلف مالچ گیاهی و سطوح مختلف علف کش ایمازتاپیر بر عملکرد و اجزای عملکرد سویا آزمایشی مزرعه ای به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با سه تکرار در شهرستان بهشهر در سال زراعی ۱۴۰۱ اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل سه سطح مالچ گیاهی (عدم کاربرد، مالچ جو و گندم) و پنج سطح علف کش ایمازتاپیر (صفر، ۳۳، ۶۶، ۱۰۰ و ۱۳۳ درصد دز توصیه شده) بود. نتایج تجزیه واریانس نشان داد اثر ساده سطوح مختلف علف کش ایمازتاپیر بر تمام صفات مورد مطالعه سویا تاثیر معنی داری داشت . اثر ساده مالچ تنها بر تعداد غلاف در بوته ، عملکرد بیولوژیک و دانه تاثیر معنی داری داشت . اثر متقابل بین سطوح مختلف علف کش و مالچ گیاهی فقط بر تعداد غلاف در بوته تاثیر معنی داری داشت . نتایج نشان داد بیشترین تعداد دانه در غلاف (با میانگین ۳۳/۲) در تیمار ۱۳۳ درصد دز توصیه شده علف کش ایمازتاپیر مشاهده شد. همچنین ، وزن صد دانه ، عملکرد دانه و بیولوژیک با افزایش سطح علف کش ایمازتاپیر، از یک روند افزایشی برخوردار بودند. به طوری که ، حداکثر وزن صد دانه (۲/۱۴ گرم)، عملکرد دانه (۳۷۴ گرم در مترمربع ) و عملکرد بیولوژیک (۹۹۸ گرم در مترمربع ) با کاربرد ۱۳۳ درصد دز توصیه شده علف کش ایمازتاپیر حاصل شد که به ترتیب نسبت به تیمار شاهد از افزایش ۲، ۱۴ و ۱۱ درصدی برخوردار بود. علاوه بر این ، با کاربرد مالچ جو، حداکثر عملکرد دانه و بیولوژیک نیز به دست آمد. در حالی که ، بیشترین تعداد غلاف در بوته سویا (حدود ۳۷ عدد) مربوط به برهمکنش بین تیمار مالچ جو و کاربرد ۱۳۳ درصد دز توصیه شده علف کش ایمازتاپیر بود که نسبت به تیمار شاهد از افزایش ۳۸ درصدی برخوردار بود. کمترین (۶۲/۳۵ درصد) و بیشترین (۷۲/۳۸ درصد) شاخص برداشت به ترتیب در تیمار ۱۰۰ و ۳۳ درصد دز توصیه شده علف کش ایمازتاپیر مشاهده شد. در مجموع نتایج این پژوهش نشان داد با مدیریت تلفیقی کاربرد مالچ جو به همراه علف کش ایمازتاپیر با مهار علف های هرز می تواند به عنوان یک روش موثر برای افزایش سهم گیاه زراعی از کل موجودی منابع رشد در نظر گرفته شود.

کلیدواژه ها:

نویسندگان

دانیال تاجی

کارشناسی ارشد اگروتکنولوژی ، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

رحمت عباسی

استادیار گروه زراعت ، دانشکده علوم زراعی ، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

همت اله پیردشتی

استاد گروه زراعت ، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری

مریم جنابیان

دانش آموخته دکتری فیزیولوژی گیاهان زراعی ، گروه زراعت ، دانشکده علوم زراعی ، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری