تاثیر پروبیوتیک Lactobacillus plantarum در جیره حاوی سطوح مختلف کنجاله سویا بر رشد و ریخت سنجی بافتی روده قزل آلای رنگین کمان

مطالعه حاضر به منظور بررسی اثرات افزودن پروبیوتیک در جیره حاوی آرد سویا بر رشد و ریخت­ سنجی بافتی (هیستومورفومتری) روده قزل­ آلای رنگین­ کمان انجام شد. ۳۰۰ عدد بچه­ ماهی با وزن متوسط اولیه ۲/۰ ±  ۰۵/۲۰ گرم در ۱۲ واحد آزمایشی به مدت ۹۰ روز توزیع شدند. جیره­ های آزمایشی شامل شاهد (سویای صفر + پروبیوتیک صفر)، سویای صفر + پروبیوتیک ۱، سویای ۲۰% + پروبیوتیک صفر، سویای ۲۰% + پروبیوتیک ۱، سویای ۴۰% + پروبیوتیک صفر و سویای ۴۰% + پروبیوتیک ۱ بودند. در روز ۳۰، بالاترین درصد افزایش وزن بدن و نرخ رشد ویژه در جیره­ های صفر (پروبیوتیک صفر و ۱) و ۲۰% سویا حاوی پروبیوتیک مشاهده شد (۰۵/۰p<). در روز ۶۰، افزودن پروبیوتیک به سویای صفر و ۲۰% منجر به بالاترین افزایش وزن بدن شد (۰۵/۰p<). کمترین مقادیر وزن نهایی، افزایش وزن بدن و نرخ رشد ویژه در سویای ۴۰% فاقد پروبیوتیک به­ دست آمد (۰۵/۰p<). ضریب تبدیل غذایی در جیره های حاوی %۴۰ سویا افزایش یافت (۰۵/۰p<). در روز ۹۰، وزن نهایی، درازای نهایی و نرخ رشد ویژه در ماهیان تغذیه­شده با سویای صفر (پروبیوتیک صفر و ۱) و سویای ۲۰% حاوی پروبیوتیک بالاترین مقدار را نشان داد (۰۵/۰p<). طبق مطالعات ریخت­ سنجی بافتی روده، در روز ۶۰، بالاترین ارتفاع پرز با افزودن پروبیوتیک به سویای صفر مشاهده شد. ضخامت بافت پوششی روده با افزایش سطح سویا به ۴۰% به­ طور معنی ­دار کاهش یافت (۰۵/۰p<). بیشترین ضخامت مخاط و یاخته ­های جامی در تیمارهای سویای صفر (پروبیوتیک صفر و ۱) و سویای ۲۰% حاوی پروبیوتیک مشاهده شد (۰۵/۰p<). طبق نتایج روز ۹۰، با افزایش سطح سویا، ارتفاع پرز به­طور معنی­دار کاهش یافت (۰۵/۰p<). ضخامت بافت پوششی روده، ضخامت مخاط و تعداد یاخته جامی در تیمارهای حاوی ۴۰% سویا کمتر از دیگر تیمارها بود (۰۵/۰p<). با توجه به مطالعه حاضر افزودن پروبیوتیک به سطح ۲۰% سویا برای بهبود رشد و بافت­ شناسی روده مفید است.

کلیدواژه ها:

آرد سویا ، پروبیوتیک ، رشد ، التهاب تحت حاد روده ای ، قزل آلای رنگین کمان