اثر آب حاوی Lactobacillus rhamnosus PTCC ۱۶۳۷ بر بافت روده بچه ماهی قزل آلای رنگین کمان (Oncorhynchus mykiss)

پروبیوتیک­ها به­عنوان جایگزینی برای مواد شیمیایی و آنتی­بیوتیک­ها ثابت کرده­اند که در ارتقای آبزی­پروری موفق موثر بوده­اند، زیرا دارای توان بالقوه بهبود کیفیت آب، افزایش تحمل به استرس و افزایش کیفیت ذخایر تولیدی هستند. هدف این تحقیق بررسی تاثیر افزودن Lactobacillus rhamnosus PTCC ۱۶۳۷ به آب پرورش ماهی بر بافت روده بچه­ماهی قزل­آلای رنگین­کمان (Oncorhynchus mykiss) بود. این بررسی در سه گروه شامل ۱: تخم­چشم­زده؛ ۲: آلوین؛ و ۳: بچه ماهی با غلظت­های­ ۱۰۶×۱ و ۱۰۷×۱ باکتری در میلی­لیتر آب پرورشی و شاهد (بدون دریافت باکتری) انجام شد. غلظت­های مذکور از باکتری، در گروه ۱ در روزهای ۱، ۳ و ۵؛ در گروه ۲ به­صورت دو روز در میان و در گروه ۳ از روز ۱ تا ۲۰ یک روز در میان، و از روز ۲۰ تا ۶۰ هر ۴ روز یک بار به آب افزوده شد. نتایج نشان داد که بیشترین درازا (۲۰/۲۴۷ میکرومتر) و پهنای پرزهای روده (۶/۷۰ میکرومتر) مربوط به گروه تخم­های چشم­زده در روز ۱ تا ۶۰ و کمترین (پهنا: ۲/۵۹ و درازا: ۰۸/۲۰۱ میکرومتر) آن مربوط به گروه شاهد بود. تفاوت معنی­داری بین میانگین پهنا و درازای پرزهای روده در دیگر تیمارها با شاهد مشاهده نشد. در مجموع، استفاده از باکتری در گروه تخم­های چشم­زده (روز ۱ تا ۶۰ در غلظت CFU/mL  ۱۰۷) نسبت به گروه آلوین و بچه­ماهی نتیجه مطلوب تری را نشان داد. در نهایت، افزودن مستقیم پروبیوتیک به آب پرورشی شیوه­ای اثرگذار بود و موجب بهبود وضعیت ریخت­شناسی روده بچه ماهی قزل­آلای رنگین­کمان ­شد.

کلیدواژه ها:

آلوین ، بچه ماهی ، باکتری ، پروبیوتیکت ، تخم چشم زده ، روده