مقایسه تاثیر سلول های بنیادی مزانشیمی مشتق از بافت چربی و ترشحات آن بر سیتوکاین تغییر یابنده رشد بتا (TGF-β) در رت های دیابتی

دیابت در حال تبدیل شدن به یک اپیدمی بزرگ بوده و یکی از علل اصلی بستریهای مکرر در بیمارستان میباشد. زخمهای غیر التیام بخش در افراد دیابتی ممکن است به قطع عضو منجر شوند. سلول های بنیادی مزانشیمی به عنوان ترمیم کننده بافت عمل می کنند. این سلول ها با آزاد کردن عوامل تغذیه ای یا از طریق ویژگی های تمایز چند توان خود عمل می کنند. در این پژوهش تاثیر سلول های بنیادی مشتق از چربی (ASCs) و ترشحات آن بر سیتوکاین تغییر یابنده رشد بتا ( (TGF- در زخم پوستی رت های دیابتی بررسی شد. به این منظور، سلول های بنیادی از بافت چربی رت های نر توسط آنزیم کلاژناز I استخراج و کشت داده شدند. با کمک اتانول۹۶ درصد محیط کشت بهینه حاوی ترشحات سلول های بنیادی تهیه شد. رت ها به ۴ گروه غیر دیابتی، کنترل دیابتی، دیابتی تجربی تحت درمان با ترشحات و دیابتی تجربی تحت درمان با ASCs تقسیم شدند و در ۲۷ سر از آن ها دیابت توسط استرپتوزوسین القا شد. در سطح پشتی هر رت زخم ۵ میلی متری ایجاد و درمان اعمال شد. مقدار TGF- در زخم و حاشیه آن توسط الایزا بررسی شد. مقدار فاکتور TGF- در دو گروه دریافت کننده ASCs و ترشحات از گروه کنترل دیابتی کمتر بود. تزریق زیر جلدی ASCs و ترشحات آن از طریق کاهش التهاب و تعدیل سیستم ایمنی منجر به بهبود زخم دیابتی می شود.

کلیدواژه ها:

زخم دیابتی ، التهاب ، TGF- ، ترشحات ، ASCs