تاثیرتراکم بوته و سطوح نیتروژن بردرصدروغن و پروتئین دانه گلرنگ بهاره

به منظور بررسی اثرات تراکم بوته و سطوح نیتروژن و برهمکنش آنها بر درصد روغن و درصد پروتئین دانه گلرنگ بهاره رقم IL111 آزمایشی به صورت کرتهای خرد شده در قالب بلوکهای کامل تصادفی با پانزده تیمار و سه تکرار در سال زراعی 87-1386 در مزرعه ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی شهرستان اقلید به اجرا درآمد. کرتهای اصلی تراکم بوته (فاصله ردیف 30، 45 و 60 سانتیمتر) و کرتهای فرعی پنج سطح نیتروژن (0، 40، 80، 120 و 160 کیلوگرم در هکتار نیتروژن خالص) از منبع اوره بود. در این تحقیق صفات عملکرد دانه، درصد روغن دانه و درصد پروتئین دانه اندازه گیری گردید. نتایج تجزیه واریانس نشان می دهد که اثر تراکم بوته همچنین اثر سطوح نیتروژن و برهمکنش آنها روی صفات معنی دار بود. بالاترین میزان عملکرد دانه (2229 کیلوگرم در هکتار) از فاصله ردیف 60 سانتیمتر و سطح کودی 80 کیلوگرم در هکتار نیتروژن خالص حاصل شد که نسبت به تیمار شاهد 54% افزایش نشان می دهد. بالاترین درصد روغن دانه (7/31) از فاصله ردیف 60 سانتیمتر و سطح کودی 40 کیلوگرم در هکتار نیتروژن خالص و بالاترین درصد پروتئین دانه (62/14) از فاصله ردیف 60 سانتیمتر و سطح کودی 160 کیلوگرم در هکتار نیتروژن خالص حاصل شده است این اختلاف درسطح کودی ناشی ازرابطه معکوس درصد روغن و درصد پروتئین به هنگام اضافه کردن کود نیتروژنه می باشد باتوجه به نتایج فاصله ردیف 60سانتیمتر و کاربرد 80 کیلوگرم درهکتار نیتروژن خالص به منظور تولید بیشترین میزان روغن و پروتئین دانه این رقم گلرنگ تحت شرایط اقلیمی مشابه محل ازمایش مناسب می باشد.

کلیدواژه ها:

درصد روغن ، درصد پروتئین ، گلرنگ ، نیتروژن