رابطه بین اعتیاد به اینستاگرام و حمایت اجتماعی با پریشانی روانشناختی در دانشجویان
سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 135
فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CTCONF08_0798
تاریخ نمایه سازی: 3 خرداد 1403
چکیده مقاله:
پریشانی روانشناختی یکی ازمشکلات روانشناختی شایع دردوران دانشجویی است ، که می تواند تحت تاثیر عوامل مختلفی باشد. باتوجه به اهمیت این موضوع، این مطالعه باهدف رابطه بین اعتیادبه اینستاگرام وحمایت -اجتماعی باپریشانی روانشناخت ی دردانشجویان انجام شد. این مطالعه توصیفی مقطعی ازنوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل : دانشجویان کارشناسی وکارشناسی ارشد دانشگاه گیلان دررشته های روانشناسی ، مشاوره-وعلوم تربیتی سال۱۴۰۲بودند. دراین مطالعه ۸۲نفربه روشدردسترس مشارکت داشتند . به منظورجمع آوری دادههاازفرمنظرسنجی آنلاین استفادهشد. مقیاس ارزیابی حمایت اجتماعی ، مقیاس افسردگی ، اضطراب، استر س-ومقیاس اعتیادبه اینستاگرام اجراشد. تحلیل دادههادرنرم افزارآماری SPSS-۲۴ بااستفاده ازروشهای آماری ضریب همبستگی پیرسون ورگرسیونانجامشد. نتایج ، نشان دادکه بین پریشانی روانشناختی واعتیادبه اینستاگرام رابطه مثبت ومعنادار(۴۸۲/۰)وجوددارد، براین اساس هرچقدر میزان اعتیادبه اینستاگرام افزایش یابد، پریشانی -روانشناختی افزایش پیدامی کند. نتیجه دیگر، نشاندادکه بین پریشانی روانشناختی وحمایت اجتماعی رابطه منفی ومعنادار(۳۳۶/۰-)وجوددارد، براین اساس هرچقدرمیزان حمایت اجتماعی کاهش یابد، پریشانی روانشناختی افزایش پیدامی کند. نتایج تحلیل رگرسیوننشاندادکه به ترتیب اعتیادبه اینستاگراموحمایت اجتماعی براساس-ضریب R۲درمجموع۳۰درصدازواریانس متغیرپریشانی روانشناختی راتبیین کردند. درمجموع می توان نتیجه گرفت که افزایش استفاده از اینستاگرام ونبودحمایت اجتماعی ازعوامل موثربرافزایش پریشانی روانشناختی در دانشجویان است . براین اساس اجرای مداخلات آموزشی ودرمانی باهدف کاهش وابستگی به فضای مجازی-وبهبودحمایت اجتماعی برای دانشجویان پیشنهادمی گردد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
اکرم براری
دانشجوی کارشناسی ارشد مشاوره خانواده، گروه علوم تربیتی و مشاوره، دانشگاه گیلان، رشت، ایران.
محمدرضا براری
دانشجوی کارشناسی آموزش کودکان با نیاز های ویژه، گروه علوم تربیتی، دانشگاه فرهنگیان ، واحدشهیدرجایی بابل، ایران