تعیین میزان رفتارهای پرخاشگرانه و نقش سبک های فرزندپروری و مهارتهای اجتماعی در پرخاشگری دانش آموزان دخترپایه دوم ابتدایی شهر بلداجی

هدف از پژوهش حاضر تعیین میزان رفتارهای پرخاشگرانه و نقش سبک های فرزند- پروری و مهارت های اجتماعی در پرخاشگری دانش آموزان پایه های دوم ابتدایی شهربلداجی استان چهار محال و بختیاری می باشد. جامعه پژوهش حاضر شامل کلیه دانش آموزان دخترپایه های دوم ابتدایی نواحی آموزشی و پرورشی شهربلداجی استان چهار محال و بختیاری بود که در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۱به تحصیل اشتغال داشتند، تعداد افراد جامعه پژوهش حاضر ۱۰۷۹۶ نفر می باشد.برای نیل به این هدف ۳۷۰ نفر از دانش آموزان دختر پایه های دوم ابتدایی از نواحی آموزش و پرورش به روش نمونه گیری خوشه ای انتخاب شدند. برای جمع آوری اطلاعات از پرسش نامه پرخاشگری، پرسش نامه ابعاد والدینی و پرسش نامه سنجش مهارتهای اجتماعی ماتسون استفاده شد. نتایج نشان داد در مورد رابطه سبک های فرزند پروری با متغیر پرخاشگری، که از بین سبک های فرزند پروری فقط ابعاد فرزند پروری طرد، آشفتگی و سرکوب رابطه مثبت معنی دار به متغیر پرخاشگری دارند که در تحلیل رگرسیون گام به گام متغیر سرکوب و آشفتگی به ترتیب اثر معنی داری بر پرخاشگری نشان دادند. هم چنین بین تمام ابعاد مهارت های اجتماعی با متغیر پرخاشگری رابطه معنی دار وجود داشت . با توجه به نتایج پژوهش به نظر می رسد سبک های فرزندپروری نامناسب مثل طرد، آشفتگی و سرکوب در افزایش پرخاشگری کودکان نقش دارد و نیاز به توجه به رابطه والدین با کودکان در فضایی گرم و عاطفی می باشد.

کلیدواژه ها:

پرخاشگری ، سبک های فرزندپروری ، مهارت های اجتماعی