مقایسه اثر بخشی معنادرمانی فرانکل (لوگوتراپی ) و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد((act بر کاهش اضطراب مرگ و خلق منفی و ناگویی هیجانی در افراد مبتلا به سندرم نقص ایمنی (ایدز)

بیماری های نقص ایمنی ، بر توانایی بدن برای مبارزه با عفونت ها و میکروبهای بیماری زا تاثیر می گذارند. در این نوع بیماری ها، ویروسها، باکتری ها و قارچهای بیماری زا می توانند راحت تر باعث عفونت و بیماری شوند و بیماری ناشی از آنها هم اغلب شدیدتر است . هدف از پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی معنادرمانی فرانکل (لوگوتراپی ) و درمان مبتنی بر تعهد و پذیرش بر کاهش اضطراب مرگ و خلق منفی و ناگویی هیجانی بوده است . روش تحقیق به لحاظ هدف کاربردی و به لحاظ روش گردآوری اطلاعات شبه آزمایشی می باشد. جامعه آماری این پژوهش شامل افراد مبتلا به سندرم نقص ایمنی (ایدز) در مرکز بیماری های رفتاری سید معصوم قم شهر قم می باشند. حجم نمونه آماری این بخش از پژوهش با توجه به ماهیت روش مطالعه ۳۰ نفر بوده است . ابزار پژوهش پرسشنامه اضطراب مرگ کالت لستر، پرسشنامه خلق منفی کاتانزار و میرنز و پرسشنامه ناگویی هیجانی تورنتو.. بوده است که طی معنادرمانی فرانکل (لوگوتراپی ) و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بصورت پیش آزمون-پس آزمون بر روی نمونه ها اجرا شده است . مبتنی بر یافته های پژوهش حاضر مشخص گردید معنادرمانی فرانکل (لوگوتراپی ) بر کاهش اضطراب مرگ و خلق منفی و ناگویی هیجانی بیماران مبتلا به سندروم نقص ایمنی شهر قم اثربخش بوده است و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش اضطراب مرگ و خلق منفی و ناگویی هیجانی بیماران مبتلا به سندروم نقص ایمنی شهر قم اثربخش بوده است ، همچنین مشخص گردید که درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد نسبت به معنادرمانی فرانکل (لوگوتراپی ) در کاهش اضطراب مرگ و خلق منفی و ناگویی هیجانی اثربخش تر بوده است .

کلیدواژه ها:

معنادرمانی فرانکل (لوگوتراپی ) ، درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، اضطراب مرگ ، خلق منفی ، ناگویی هیجانی