نقش مفاهیم الگوریتم در معماری ایران

دانش ریاضیات معماری در سه دهه اخیر دستآوردهایی که ناممکن به نظر می رسید را ممکن ساخت. طراحی الگوریتمیکنقش طراحی در معماری را تغییر داد و طراحی معماری را به معماری برنامه ریزی شده تبدیل ساخت و به جای همسو نمودن معماریبا مبانی فرمالیسم، شکل گیری آن را به سوی فرم های خلاقانه کنترل شده هدایت نمود. بررسی و تحلیل کاربردی الگوریتم اینسوال را در ذهن ایجاد می کند که زمینه های برنامه نویسی با تمام محدودیت ها و امکاناتش چگونه به طرح معماری تبدیل میشود والگوواره های معماری سنتی ایران چگونه می توانند به عنوان یک مولد پایه در طراحی الگوریتمی استفاده شوند؟ برای تعمیم ایناهداف به معماری معاصر ایران، مقاله حاضر در جستجوی لایه های شکل گیری مفاهیم الگوریتم در معماری گذشته ایران است. هدفاصلی این پژوهش کنکاشی بر دانش ریاضیات نهفته در لایه های پنهان معماری ایران و انطباق آن با روشهای کاربردی الگوریتم درمعماری معاصر است. در این پژوهش فرآیندهای منطقی ریاضی و موارد استفاده آن در معماری ایران و غرب مورد بررسی قرارخواهد گرفت. این بررسی نه تنها به جنبه های حل مشکل این فرآیند، همانند تسهیل در بیان استراتژی، اشاره دارد بلکه روشهایی رامعرفی مینماید که هدف آنها رفع مشکل نیستند و ملاک ایجاد رابطه میان ذهن انسان و سیستم های کامپیوتری است.روش تحقیق در این پژوهش، براساس روش تحلیلی و استدلال منطقی استوار است. بررسی تاریخی کاربردهای الگوریتم درمعماری، مطالعه تحلیلی الگوریتم های مورد استفاده در معماری معاصر و امکان ایجاد طراحی معماری براساس الگوریتم، روش تحقیقمقاله پیش رو خواهد بود. مطالعات نشان میدهد، توسعه اندیشههای خیام در قرن نهم ه. که به استخراج و حل محاسباتی عناصرمعماری منجر گردید، در قرون وسطی در اروپا انقلابی به پا کرد و در نهایت به حل مسائل علوم مختلف از جمله معماری منجر شد.تفکرات خیام که در قرن نهم ه./ پانزدهم م. توسط ریاضیدانانی همانند کاشانی به استخراج اشکال و حل محاسباتی آنها منجرگردید، در اروپا پایه مفاهیم فراکتالی و هندسه نااقلیدسی شد و در معماری معاصر غرب با نام هندسه محاسباتی و سیستم لیندن میربرای حل مسائل مربوط به این حیطه به کار گرفته شد.

کلیدواژه ها:

الگوریتم ، ریاضیات ، معماری ، ایران ، غرب