بیمه شاخص دمای محصول گندم در شهر تبریز

در مطالعه حاضر، سعی شد ضمن بررسی رابطه بین نرخ کاهش عملکرد گندم و شاخص دما در شهرستان تبریز، بیمه شاخص دما برای محصول گندم دیم و آبی ارایه گردد. بدین منظور، ابتدا ایستایی متغیرها با استفاده از آزمون ADF و DF-GLS بررسی شد که نتایج حکایت از آن داشت که سری­های عملکرد گندم دیم و آبی جمعی از درجه یک، I(۱) می­باشند. نتایج روندزدایی داده های عملکرد محصولات نشان داد عملکرد تصادفی مربوط به تغییرات آب و هوا برای هر دو محصول گندم دیم و آبی صعودی بوده و برای محصول گندم آبی بیشتر از گندم دیم است. جهت محاسبه شاخص خسارت دمای بالا، دمای بحرانی بیشینه روزانه ۳۲  و دمای متوسط روزانه، ۲۷ درجه سانتی­گراد در نظر گرفته شد و برای محاسبه شاخص خسارت دمای پایین، دمای بحرانی °C۱۰- انتخاب گردید. نتایج حاصل از رگرسیون نرخ کاهش عملکرد نشان داد که شاخص خسارت دمای پایین اثر معنی­داری بر کاهش عملکرد محصول دارد. در نهایت، نرخ حق بیمه برای بیمه شاخص دما از روش تحلیلی Burn محاسبه شد. این نرخ حق بیمه منصفانه در سطح کاستنی ۵/۷ درصد، برای گندم دیم و آبی به ترتیب برابر ۴۴/۷ و ۷۵/۲ درصد به دست آمد که در مقایسه با نرخ حق بیمه برای برنامه بیمه تولید در حال اجرا (برای گندم دیم برابر ۷۴/۷ درصد و برای گندم آبی ۶۱/۲ درصد) می­توان نتیجه گرفت نرخ حق بیمه محاسبه شده، مناسب می­باشد. لذا توصیه می­گردد با توجه به شرایط ریسکی دما در شهرستان تبریز، صندوق بیمه محصولات کشاورزی اجرای  بیمه شاخص دما را در اولویت برنامه­های خود قرار دهد.

کلیدواژه ها:

بیمه شاخص دما ، گندم ، حق بیمه ، روش تحلیلی Burn ، شاخص خسارت دما