بررسی نمایش اسلامی تعزیه در ایران و هند وتاثیرشکل دهی آن در تمدن اسلامی

نمایش تعزیه یک نمایش دینی اسلامی است ،. تعزیه و سوگواری امام حسین به عنوان پاک ترین ، مظلومترین ووالاترین شاید تاریخ از جایگاه ویژهای برخوردار است . در فرهنگ ایران و هند و در ادبیات اسطوره ای، آیین سوگواری برای بزرگداشت بزرگان و قهرمانان ملی برگزار میشده و شرح برخی از آنها بصورت نظم و نثر بیان شده است . بااینحال ، شیوه های اجرایی تعزیه در بین هندیان مسلمان و ایرانیان دارای تفاوتهایی است ، هرچند که دارای ریشه مشترکی هستند. گسترش تشیع در هند، مرهون مراسم سوگواری و تعزیت سیدالشهدا است . با ورود اسلام به هند از طریق ایرانیان مسلمان شده ، بخشی از آیین ها و مراسم سوگواری به ویژه نمایش تعزیه به آن سرزمین راه پیدا کرد باتوجه به موضوع پژوهش درخصوص بررسی تعزیه ایران و هندوستان ، میتوان گفت اینان دو کشور آسیایی اند با نقاط مشترک فراوان.تمدن غنی و باورهای مذهبی مهمترین نقاط مشترک این دو کشورند البته با تفاوت های فراوان، به ویژه در بعد آیینی و مذهبی . روشن است نمایش های زاییده شده بر بستر این دو فرهنگ اگر چه می توانند عناصر مشترک فراوان داشته باشند اما در بسیاری موارد متفاوتند؛ آن چه در این مقاله بر آن مکث شده است ، کنکاش پیرامون دو نمایش سنتی تعزیه ایران و کات اکالی هند ساختاری است .از آنجا که تمدن ها همچون دیگر پدیده ها همواره دستخوش تحول و دگرگونی هستند، از سوی دیگر هر مکتب ، ایدئولوژی ، دین و اندیشه که علاوه بر ایده و نظر، توان عینیت سازی و عمل آن ایده را نیز داشته باشد مسیری تمدنی را پیموده است . روش تحقیق توصیفی مروری با هدف توسعه ای است و شیوه گردآوری منابع اسنادی و کتابخانه ای است و نتایج پژوهش و پیشنهادات آن بیان میکند که اهمیت به پرداختن این پژوهش بر اساس ارتباط هنر و دین با توجه به وجوهات تمایز سنتی و فرهنگی قابل تامل است باتوجه به رسالتی که در نمایش تعزیه نهفته است سعی بر آن باشد که پاس بداریم از نتیجه ای که قرار است به آیندگان بنمایانیم ، بدون هیچ اقراری و اسطوره سازی ، این نمایش دینی خود نمایانگر راه زندگی برای نسل های بعدی است و اسوه هایمان را به اسطوره مبدل نسازیم ، با مطالعه بیشتر و دقت در اجزای بصری و نمایشی می توان به آنها دست یافت

کلیدواژه ها:

تعزیه ، ایران ، هند ، تمدن اسلامی