بررسی نقش دسترسی فضا در ارتقا کارایی عملکردی مدارسنمونه موردی (مدرسه مروی ، البرز، فیروز بهرام)

مدرسه یکی از مهمترین بناهای عمومی از ساختمان های درون شهری است . مدرسه جایی است که نسل ها در آن رشد می کنند و شکل میگیرند، مدرسه به مثابه یک کالبد معماری حاوی ارزشهاست . در واقع آنچه طراح در لحظه آفرینش در آن گنجانده باشد، از سطح و دیوارهای آن تشعشع کرده و به کسانی که در آن فضا قرار میگیرند، انتقال می یابد. دسترسی به فضاها در قالب چهار شاخص ؛ ”کیفیت نفوذپذیری ”، ”کیفیت انعطاف پذیری ”، ”کیفیت ارتباط میان اجزا” و ”تمایز عملکردی ” قابل ارزیابی است و تاثیر هرکدام از شاخصهای مذکور برکارایی عملکردی مدارس بررسی شده است . روش پژوهش ، روش ترکیبی است و جهت تحلیل کارایی عملکردی ،پس از ترسیم نمودارهای توجیهی با استفاده از نرم افزار دپث مپ مورد بررسی قرارگرفته است کارایی عملکردی یک محیط به کارکرد مناسب آن در پاسخ گویی به نیاز های مختلف کاربران و استفاده کنندگان از آن اتلاق می شود.بر اساس عوامل مختلف می توانند تاثیراتی متفاوتی را در ارتباط با پیکره بندی یک فضا در یک الگوی فضایی اعمال کنند؛ به عنوان مثال، افزایش عمق فضایی ، باعث کاهش یکپارچگی فضایی ودر نتیجه جدا افتادگی فضایی می شود.حال، چنانچه این موضوع در ارتباط با یک مدرسه مطرح باشد، با توجه به کارکرد فضا و الگوهای فعالیتی که در آن جاری است ، باعث کاهش عملکرد مطلوب و کارایی عملکردی آن در پیکره بندی فضایی می شود.

کلیدواژه ها:

کارایی عملکردی ، دسترسی فضا ، نحو فضا ، مدارس