نقش فضا به عنوان یک الگوی درمانی در سیربهبود زندگی انسان امروزی با استفاده از هوش مصنوعی (معماری درمانگر)

در عصر جدید با گسترش علم و تکنولوژی و تاثیرات منفی آن بر زندگی انسان بسیاری از بیماری ها و نارسایی های زیست محیطی جدید پدید آمده اند که این خود باعث نیاز بیشتر هر فرد به درمانگران و پروسه ی درمانی شده است ،یک متخصص پزشکی یا داروساز نقش بسزایی در بهبود این نارسایی ها دارند. حال چه میشود اگر این درمانگر یک بنا باشد یا به تعبیری بهتری بنا به عنوان یک عامل تاثیرگذار بر درمان تعریف شود؟ معماری با استفاده از هوش مصنوعی (AI) این پتانسیل را دارد که در روند درمان بیماران بسیار موثر باشد. هدف هوش مصنوعی تقلید از عملکردهای شناختی انسان است و به سرعت در زمینه مراقبت های بهداشتی پیشرفت کرده است . با تجزیه و تحلیل حجم وسیعی از دادهها، هوش مصنوعی می تواند کیفیت مراقبت های بهداشتی را بهبود بخشد و برنامه های درمانی موثرتر و شخصی سازی شدهتری را ارائه دهد ، اگر بنا به عنوان یک موجود درنظر گرفته شود میتوان گفت که مانند یک انسان نیاز به تولد ،رشد و تکامل و مرگ دارد، با مد نظر قرار دادن این فرض به نظر میرسد که میتوان موءلفه ی درمانگری را با استفاده از فاکتورهای طراحی نوین به بنا نسبت داد تا بنا مانند یک کادر درمان در پروسه بهبود بیماری نقش ایفا کند. معماری درمانگر به عنوان مکانی که فرایند پیشگیری، تشخیص ، مراقبت و درمان بیمار در آن انجام می شود نگرش نوینی را نسبت به فضاهای معماری ارائه میکند که محوریت اصلی آن انسان و نیازهای او در پروسه ی زندگی و درمان است . در این تحقیق تاثیر خصوصیات محیط بر ارتقا کیفیت درمان مورد بررسی قرار گرفته است .در روش تحقیق نیز با استناد بر مطالعات انجام شده توسط سایر پژوهشگران که نقش محیط را در سلامت جسمی ، روحی و روانی را مورد بررسی قرار داده اند و با انجام آزمایشاتی بر پایه استفاده از هوش مصنوعی و واقعیت مجازی در ادراک فضاهای معماری سعی بر تعریف روش نوینی از اندیشه ی فضایی شده است .

کلیدواژه ها:

معماری زیستی ، درمان ، فضای انسانی ، معماری درمانگر ، هوش مصنوعی