بررسی نقش معماری مسجد در عبادت و تعلیم و تربیت اسلامی

از دیرباز آثار هنری به مثابه پلی میان مردم جامعه و آرمان هایشان عمل کرده است. اثر هنرمند در هر سرزمین بیانگر باورها و نیازهای دیرینه ی آنان است. معماری به عنوان شناسنامه ای از افکار به عنوان مهمترین آثار هنری به جای مانده از نحوه ی زندگی و چگونگی رفع نیازهای مردم در جهت رسیدن به کمال مطلوبشان است. این پژوهش به بررسی بهینه سازی نقش و عملکرد مساجد در منطقه ۳ پلیندو می پردازد. علت اصلی کاهش کارکرد مساجد به عنوان عبادتگاه و سایر کارکردها مانند مکان های آموزشی و سایر فعالیت های اجتماعی است. این به دلیل نبود امکانات نظافتی و مدیریت مسجد است تا نمازگزارانی که عبادت می کنند احساس راحتی نکنند. این پژوهش با استفاده از روش کیفی، یعنی مصاحبه عمیق با بانیان مسجد، مدیران مساجد، کارکنان مسجد و چند نمازگزار انجام شد، سپس نتایج با کاهش داده ها، ارائه داده ها و نتیجه گیری مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرد. بهینه سازی را می توان با مالکیت خود زمین وقف آغاز کرد تا بتواند از تخصیص مجدد مسجد جلوگیری کند. سپس می توان بهینه سازی در استفاده از کارکردهای مسجد را افزایش داد، یعنی به حداکثر رساندن آن به عنوان یک عبادت همیشه باز بدون محدودیت زمانی و به عنوان وسیله ای آموزشی برای نمازگزاران و کارکنان.

کلیدواژه ها:

معماری مسجد ، تعلیم و تربیت ، عبادت ، بهینه سازی ، طراحی ، نمازگزار.