شناسایی مناطق مطلوب کشت زعفران زراعی (.Crocus sativus L) با استفاده از مدل های مبتنی بر هوش مصنوعی در استان خراسان رضوی
محل انتشار: دوفصلنامه پژوهش های زعفران، دوره: 11، شماره: 2
سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 268
فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JSRB-11-2_010
تاریخ نمایه سازی: 19 اسفند 1402
چکیده مقاله:
زعفران (.Crocus sativus L) از خانواده زنبق و از ادویه های ارزشمند صنایع مختلف است. در این پژوهش با تکیه بر مدل های یادگیری ماشینی به بررسی زیستگاه های مناسب زعفران در خراسان رضوی پرداخته شد. نمونه برداری نقاط حضور، در بازدیدهای میدانی طی دوره زمانی ۱۴۰۰-۱۴۰۱ صورت پذیرفت؛ در مجموع ۵۹ نقطه حضور برای زعفران ثبت شد. با استفاده از اطلاعات۲۷ متغیر محیطی(۳ متغیر فیزیوگرافی و ۱۹ متغیر اقلیمی، ۴ متغیر خاکشناسی و ۱ متغیر زمینشناسی) مدل سازی انجام شد. بررسی مقادیر شاخص های ارزیابی صحت (KAPPA، TSS و ROC) نشان داد که؛ مدل جنگل تصادفی برای مناطق مستعد کشت زعفران با مقادیر به ترتیب ۸/۸۸ و ۹۸ و ۵/۹۹ درصد و مدل ترکیبی با مقادیر به ترتیب ۷/۹۴ و ۹/۹۸ و ۹/۹۹ درصد برای این پارامترها بیشترین میزان صحت را داشته اند. در مدل های برگزیده جنگل تصادفی و مدل اجماعی مساحت بین ۳۱۹۵ تا ۶۱۴۴ کیلومترمربع معادل ۷۴/۲ تا ۲۸/۵ درصد از مناطق مورد بررسی پتانسیل متوسط تا خوب برای کشت زعفران است که بیشترین توزیع جغرافیایی زعفران را نشان دادند. متغیرهای محیطی، میانگین دمای سالانه، مدل رقومی ارتفاع و بارش سالانه بیشترین سهم را بر تغییرات توزیع زعفران دارند. براساس نتایج تحلیل تناسب زیستگاه و استفاده از مدل های یادگیری ماشین می تواند به بهبود کشت و توسعه زعفران با محدودیت های محیطی، به عنوان یک فرصت موثر برای تحقق کشاورزی پایدار و افزایش بهره وری در تولید کمک کند. این پژوهش به مدیران و کشاورزان اطلاعات مهمی ارائه داده و مسیری را برای انتخاب مناطق مناسب برای کشت زعفران با توجه به شرایط محیطی فراهم آورده است.
کلیدواژه ها:
مناطق خشک و نیمه خشک ، توزیع جغرافیایی گونه ، تناسب زیستگاه ، تغییرات اقلیمی ، الگوریتم یادگیری ماشینی
نویسندگان
جواد مومنی دمنه
دکتری بیابان زدایی، گروه مهندسی منابع طبیعی، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه هرمزگان، هرمزگان، ایران.
جلیل احمدی
دانشجوی دکتری علوم مرتع، گروه احیاء مناطق خشک و کوهستانی، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران، کرج، ایران.
زهرا جعفرپور چکاب
دانشجوی دکتری احیاء اکوسیستم، گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی و محیط زیست، دانشگاه فردوسی مشهد، مشهد، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :