اثربخشی درمان هیجان مدار بر نشانگان روانشناختی در بیماران مبتلا به سرطان

هدف از پژوهش حاضر تعیین اثربخشی درمان هیجان مدار بر نشانگان روانشناختی در بیماران مبتلا به سرطان بوده است . روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی و از طرح پیش آزمون پس آزمون همراه با گروه کنترل استفاده شد. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل بیماران مبتلا به سرطان مراجعه کننده به بیمارستان های شهر ساری در سه ماه اول سال ۱۴۰۲ بوده است . روش نمونه گیری بصورت در دسترس بود و با استفاده از این روش از بین جامعه آماری تعداد ۲۸ نفر به عنوان نمونه آماری انتخاب و بصورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۴ نفر) و کنترل (۱۴ نفر) گمارده شد. برای جمع آوری اطلاعات از پرسشنامه نشانگان روانشناختی استفاده شد. پروتکل درمانی برای آزمودنی های تحت درمان هیجان مدار به مدت ۱۲ جلسه (هفته ای یک جلسه ۹۰ دقیقه ای ) انجام گرفت و گروه کنترل تحت هیچ درمانی قرار نگرفت .یافته ها نشان داد نمرات نشانگان روانشناختی در پس آزمون گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل معنی دار شده است . بر این اساس می توان نتیجه گرفت که درمان هیجان مدار بر نشانگان روانشناختی در بیماران مبتلا به سرطان تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

درمان هیجان مدار ، نشانگان روانشناختی ، بیماران مبتلا به سرطان.