کاربرد اینترنت اشیاء در مدیریت سیل و خشکسالی

سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 304

فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ECSAN03_088

تاریخ نمایه سازی: 12 اسفند 1402

چکیده مقاله:

استفاده از تجزیه و تحلیل داده ها و تجسم در مدیریت خشکسالی و سیل از طریق اینترنت اشیا (IoT) بسیار مهم است . حسگرها و دستگاههای نظارتی حجم وسیعی از دادهها را جمع آوری می کنند که با استفاده از ابزارهای تحلیلی پیشرفته مانند یادگیری ماشین و هوش مصنوعی قابل تجزیه و تحلیل و تجسم هستند. ابزارهای تجسم مانند داشبورد و نقشه ها می توانند اطلاعات پیچیده ای را در قالب های قابل فهم برای تصمیم گیرندگان منتقل کنند. تجزیه و تحلیل موثر داده ها م ی تواند به جوامع کمک کند تا منابع آب را به طور موثر مدیریت کنند تا تاثیر سیل را کاهش دهند و خطر کمبود را کاهش دهند. تجزیه و تحلیل داده های بزرگ به عنوان یک تغییر دهنده بازی در نظارت و مد یریت سیل و خشکسالی ظاهر شده است . با استفاده از حجم وسیعی از داده های جمع آوری شده از منابع مختلف ، از جمله ایستگاه های هواشناسی ، ماهواره ها و حسگرها، تج زیه و تحلیل داده های بزرگ می تواند اطلاعات لحظه ای و دقیقی را در مورد وضعیت منابع ، از جمله سطح رودخانه و آب های زیرزمینی ارائه دهد . این اطلاعات م ی تواند برای توسعه مدل های پیش بینی برای کمک به ذینفعان برای برنامه ریزی و اجرای اقدامات برای کاهش اثرات سیل و خشکسالی استفاده شود. تجزیه و تحلیل پیش بینی کننده یک تکنیک موثر است که از الگوریتم های آماری مختلف و تکنیک های یادگیری ماشین برای تجزیه و تحلیل داده ها ی تاریخی برای پیش بینی های قابل اعتماد در مورد رویدادها و روندهای آینده استفاده می کند . در مد یریت خشکسالی ، تجزیه و تحلیل پیش بینی کننده می تواند به کاربران کمک کند تا تقاضای آب در آینده، الگوهای آب و هوا و در دسترس بودن آب را به طور دقیق پیش بینی کنند. در نهایت ، استفاده از تجزیه و تحلیل داده های بزرگ، کارایی مدیریت خشکسالی و سیل را تا حد زیادی افزایش می دهد و به اطمینان از شیوه های استفاده پایدار از آب کمک می کند.

نویسندگان

زهرا حاتمی

گروه محیط زیست، دانشکده منابع طبیعی، دانشگاه تهران

معصومه محمودی

گروه خاکشناسی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهید چمران