ارزیابی پدیده خشکسالی کشاورزی شهر شیراز به روش تورنت ویت

پیش­بینی زمان وقوع و برآورد شدت و نوسانات وقوع خشکسالی در جلوگیری از اصابت ها و تخریب­های اقتصادی و اجتماعی از اهمیت زیادی برخوردار است. این تحقیق تلاش می­کند تا با استفاده از روش بودجه آبی تورنت ویت، وضعیت تعادل آبی ایستگاه سینوپتیک شیراز را برای مدت ۵۸ سال (۲۰۰۹-۱۹۵۱ میلادی و یا ۱۳۸۷-۱۳۳۰ شمسی)  متوالی را بررسی نموده و با برآورد تعداد دفعات وقوع پدیده خشکسالی، شدت آنها را نیز اندازه­گیری کند. روش بودجه آبی تورنت- ویت با استفاده از پارامترهای متعدد عوامل طبیعی مانند درجه حرارت، سرعت باد، درخشش و تابش خورشید، بافت و ساختار و یا چگالی خاک در ذخیره سازی آب، رطوبت خاک، تبخیر و تعرق، دوره رشد گیاهان و عمق ریشه آنها و سابقه و پیشینه بارندگی منطقه به منظور برآورد پدیده خشکسالی بکار گرفته شده است. با بکارگیری این روش نشان داده شده است که در هر دوره میزان کمبود و یا مازاد آب درچه ماههائی از سال وجود داشته و با تعیین شاخص خشکی و انحراف معیار آن از میانگین متوسط، مشخص شده است که ایستگاه شیراز در هر ده سال حداقل ۳ بار مواجه با پدیده خشکسالی گردیده و از سال ۲۰۰۰ میلادی به بعد بر تعداد دفعات وقوع آن افزوده شده است، به گونه­ای که این منطقه از سال۲۰۰۰ تا ۲۰۰۹ میلادی ۳۵ بار تحت تاثیر این پدیده قرار گرفته است که تعداد ۵ بار مورد اصابت خشکسالی حاد و حادترین آن مربوط به سال ۲۰۰۱ بوده و سال ۲۰۰۸ نیز این پدیده با شدت کمتر مجددا تکرار شده است.

کلیدواژه ها:

برنامه خشکسالی ، تبخیر و تعرق بالقوه و بالفعل سازگار و ناسازگار ، موازنه آبی ، شاخص رطوبت ، روش تورنت