سرمایه فکری

هدف اصلی مقاله حاضر، سرمایه فکری می باشد. با رشد صنعت و افزایش رقابت جهانی و پیشرفت تکنولوژیک به تدریج اینمسئله روشن شد که دیگر دفاتر حسابداری و داراییهای مشهود نمی توانند سود ایجاد شده و ارزش بازار شرکتها را به صورتمنطقی توجیه کنند. نتیجه این مسئله این بود که در دهه ۸۰ میلادی توجه اقتصاددانان و تحلیلگران اقتصادی به سمتدارایی های نامشهود سازمان معطوف گردید و مشاهده شد که برای وصول به مزیت رقابتی در محیط کسب و کار کنونی نیاز بهتوجه به دارایی های نامشهود و به تبع آن سرمایه فکری به عنوان سرمایه واقعی و جزء استراتژیک ترین سرمایه سازمانها امریضروری به شمار می آید. امروزه نقش سزمایه های فکری در ایجاد ارزش برای سازمانها و شرکت ها و واحد های تجاری بسیاربیشتر از نقشی است که سرمایه مالی در واحد ها ایفا می کند. بسیاری از صاحب نظران حوزه مدیریت به این نکته باور دارندکه سرمایه فکری و نیروی انسانی با کیفیت و دانش محور، عامل اصلی بهره وری و خلاقیت در سازمانی است که می تواند با ایدههای خود فرایندهای جدیدی را خلق و کار آفرینی سازمانی را در سازمان تشویق کند که در نهایت باعث افزایش مزیت رقابتیسازمان خواهد شد. در این مقاله به صورت جامع درباره ی سرمایه فکری پرداخته ایم که روش گردآوری آن روش کتابخانه ایبوده است.

کلیدواژه ها:

سرمایه فکری ، نیروی انسانی ، سازمان ، دانش محور ، استراتژیک