بررسی تربیت دینی صلح محور مبتنی بر کثرت گرایی دینی عرفانی

شاخصههای موثر ارتباطی جهان حاضر در پی واکاوی اصولی معین برای حل منطقی تعارضات فعلی و یا به تعبیری دیگر، ایجاد صلح میان انسان‎هاست. با توجه به نقش دین در زندگی جوامع و وجود کثرتهای روزافزون دینی، استفاده از رویکردی فعال و صلح­ محور در عرصه تربیت دینی یعنی عرفان، ضروری می­نماید، از این رو مقاله حاضر بر آن است تا با استفاده از یک روش توصیفی تفسیری، تربیت دینی صلح­محور مبتنی بر کثرتگرایی دینی عرفانی را بررسی کند و پرسش­های اصلی آن عبارتند از: ۱) منظور از کثرتگرایی دینی مبتنی بر عرفان چیست؟ ۲) تربیت دینی صلح­محور مبتنی بر کثرتگرایی دینی عرفانی چگونه تربیتی است؟ نتایج پژوهش حاضر نشان می‎دهد که بر اساس نوع نگاه تربیت دینی صلح­محور مبتنی بر کثرتگرایی دینی عرفانی، میتوان مولفهها و پیشزمینههایی نظیر ایجاد روحیهی همدلی و مهرورزی، گفتمان دینی، تساهل و تسامح یا مدارا و ایجاد روحیه مسئولیتپذیری میان پیروان ادیان را در نظر گرفت که در زمینه تربیت دینی، زمینهساز آشتی و تفاهم میان آن ها گردیده و به صلح و هم­زیستی مسالمتآمیز بینجامد.

کلیدواژه ها:

تربیت دینی ، صلح محور ، عرفان ، کثرتگرایی دینی