بررسی تاثیر نحوه چینش المان های آنتن آرایه ای در کاهش سطح لوب های کناری با استفاده از الگوریتم ژنتیک

زمینه و هدف: المانهای آنتن های آرایه ای حلقوی متمرکز روی سطوح حلقوی متمرکز با شعاع های متفاوت توزیع شده اند. دراین مقاله هدف بررسی موردی تاثیر نحوه چینش المان های آنتن آرایه ای در کاهش سطح لوب های کناری، با هدف کاهش سطح لوب های کناری و عرض پرتو می باشد. کاهش سطح لوب های کناری زمانی برجسته تر می شوند که ما این کار را براساس یک مقدار حداکثر عرض پرتو برای آنتن انجام دهیم. روش شناسی: این تحقیق از نظر هدف کاربردی است و نتایج این پژوهش با استفاده از روش های مبتنی بر شبیه سازی ارائه شده است.یافته ها: معیار ارزیابی کارایی آنتن های آرایه ای حلقوی در این مقاله کاهش سطح لوب های کناری و عرض پرتو می باشد. در این راستا، هدف پیداکردن فاصله بین المان ها، دامنه ی تحریک المان ها، تعداد حلقه ها و شعاع های حلقه ها، با هدف بیشترین کاهش در سطح لوب های کناری پترن تشعشعی می باشد .ما در این بررسی، مساله کاهش سطح لوب های کناری را به عنوان یک مساله بهینه سازی مطرح و سپس برای حل آن از الگوریتم ژنتیک استفاده کردهایم. نتیجه گیری: براساس نتایج بدست آمده، طراحی آنتن های آرایه ای حلقوی متمرکز با توزیع غیریکنواخت المان هایی که دارای دامنه تحریک غیریکنواخت می باشند، موجب کاهش قابل توجه در سطح لوب های کناری و عرض پرتو، می گردند.

کلیدواژه ها:

آنتن آرایه ای حلقوی متمرکز ، توزیع غیر یکنواخت ، لوب های کناری ، الگوریتم ژنتیک ، عرض پرتو