بررسی اثر دوره زودرس از محیط بالینی با واقعیتمجازی بر نگرش حرفه ای دانشجویان اتاق عمل دانشگاهعلوم پزشکی ایرانشهر

مقدمه : سابقه و هدف تحصیل در رشته کارشناسی اتاق عمل برای دانشجویان این رشته به دلیل شرایط پر استرس حاکم بر اتاق عمل می تواند همراه با تنش ها و استرس های متفاوت همراه باشد. از طرفی یکی از چالش برانگیزترین فازها در رشته ی کارشناسی اتاق عمل انتقال دانشجویان از فاز پیش بالینی به محیط بالینی به دلیل عدم آشنایی و آمادگی آنان برای ورود به بالین است . یکی از استراتژیهای متداول در برنامه های درسی ، فراهم سازی فرصت هایی جهت مواجهه زودرس بالینی دانشجویان است . در شیوه سنتی برای مواجهه زودرس بالینی از بازدید یا تورهای بالینی استفاده می شود که با محدودیت های ازجمله تعداد زیاد دانشجویان مواجه است . از طرفی شواهد نشان می دهد مواجه بالینی زودرس بالینی از محیط های پر استرس مانند اتاق عمل و مشاهده عمل جراحی برای دانشجویانی که با چنین تجربه ای برای اولین بار مواجه می شوند اثراتی منفی شامل ترس و نگرانی به همراه بوده است .اما با پیشرفت تکنولوژی ابزارهای آموزش موثرتری ایجاد شده است که می تواند میزان یادگیری را با استفاده از شبیه سازی در یک محیط ایمن چند برابر کند و همین طور درک واقعی فراگیران از محیط های بالینی بدون مواجه حضوری را تقویت می کند یکی از این فناوریها، واقعیت مجازی است دنیای اطراف پیرامون را تبدیل به یک محیط مجازی کرد.بنابراین در این مطالعه اثر دوره زودرس از محیط بالینی با واقعیت مجازی بر نگرش حرفه ای دانشجویان اتاق عمل دانشگاه علوم پزشکی ایرانشهر بررسی می شود.روش اجرا: مطالعه حاضر یک مطالعه مداخله ای نیمه تجربی پیش آزمون پس آزمون است و گروه هدف نیز دانشجویان ترم اول رشته اتاق عمل در دانشگاه علوم پزشکی ایرانشهر است که به صورت سرشماری کل دانشجویان که ۳۰ نفر بودند در سال تحصیلی ۹۹-۹۸ وارد مطالعه شدند.پس از دریافت مجوز اخلاق دانشگاه محل اجرا، جهت تولید محتوای واقعیت مجازی با دوربین ۳۶۰ فیلم برداری از فرایند ورود تا خروج بیمار در اتاق عمل بیمارستان آموزشی ایران زیر نظر دانشگاه علوم پزشکی ایرانشهر انجام و پس از نقد و بررسی و انجام اصلاحات خروجی با فرمت واقعیت مجازی صورت گرفت و درنهایت محتوای تولید شده در دو نوبت ۱۵ دقیقه ای به دانشجویان در مرکز مهارت های بالینی نمایش داده شد. نگرش حرفه ای دانشجویان نسبت به حرفه اتاق عمل و آموزش در این رشته توسط پرسشنامه ای که حاوی ۲۵ سوال و در قالب مقیاس ۵ مرحله ای لیکرت طراحی شده بود در ابتدا و انتهای سنجیده شد. همچنین نگرش دانشجویان با ۵ سوال محقق ساخته بعد از نوع مواجه بالینی با تکنولوژی واقعیت مجازی سنجیده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آمارهای توصیفی و paired-t-test استفاده شد.یافته ها: کلیه پرسشنامه ها توسط دانشجویان تکمیل شد۱۰۰.Response Rate=% نگرش دانشجویان نسبت به حرفه و آموزش اتاق عمل مورد بررسی قرار گرفت و نمره نگرش قبل و بعد از مواجهه بالینی با واقعیت مجازی به ترتیب ۸۰/۷۹ و ۳۷/۸۷ بود که با تفاوت معناداری همراه بود (۰۰۰۱۲۸/۰.(p= نگرش دانشجویان نیز نسبت نوع مواجهه با موقعیت مجازی مثبت بود به طوریکه ۷/۷۶ درصد از دانشجویان اظهار داشتند مشاهده فیلم واقعیت مجازی از اتاق عمل به آنها کمک کرده تا درک بیشتری از محیط و فرایند اتاق عمل داشته باشند و همین طور ۷/۴۶ درصد از دانشجویان این مواجه را کمکی به جهت برقراری ارتباط بیشتر بین دروس تئوری دانستند. ۷۰ درصد از دانشجویان مواجه با ویدیو واقعیت مجازی را دارای جذابیت بیشتر نسبت به ویدئو عادی تلقی کردند.بحث و نتیجه گیری : در این مطالعه آثار مثبت مواجهه زودرس بالینی با روشی نوین (واقعیت مجازی) بر نگرش دانشجویان ترم اول کارشناسی اتاق عمل مشاهده شد. همچنین نگرش دانشجویان از نوع مواجهه بالینی مثبت بود. بنابراین پیشنهاد می شود استفاده تکنولوژی واقعیت مجازی در دوره های مواجهه زودرس بالینی حتی قبل از اولین مواجهه واقعی از محیط های بالینی به عنوان بخشی از برنامه های آموزشی دانشجویان اتاق عمل در نظر گرفته شود.

کلیدواژه ها:

مواجهه زودرس بالینی ، واقعیت مجازی ، اتاق عمل ، نگرش حرفه ای