بررسی وجود آلل های واکسی در برخی ژنوتیپ های گندم های دوروم ایران با استفاده از نشانگر مولکولی

گندم مهمترین غله دنیاست که با وجود مصرف بالای آن در کشور، ضایعات فراوانی دارد. کیفیت آرد صفت نسبتا پیچیده ای بودهکه عمدتا به کیفیت پروتئین و نشاسته دانه گندم مربوط می شود. نشاسته گندم حاوی ۷۵ % آمیلوپکتین و ۲۵ % آمیلوز بوده و تفاوتنسبت آمیلوز به آمیلوپکتین، منجر به تفاوت در ساختار گرانولی نشاسته، خصوصیات فیزیکوشیمیایی و کیفیت محصول نهاییخواهد شد. "گندم های واکسی" گندم هایی هستند که نشاسته آنها فاقد آمیلوز بوده و تماما از آمیلوپکتین تشکیل شده، این نوعگندم ها می توانند در افزایش کیفیت نان، ماکارونی و سایر صنایع غذایی بسیار مهم باشند. آنزیم GBSS آنزیم اولیه برای سنتز آمیلوز در غلات بوده و سه ژن به نام های Wx-B۱, Wx-A۱ و Wx-D۱ ایزوفرم های این آنزیم را کد می کنند که فقدان یک یاتعداد بیشتری از این ایزوفرم ها موجب کاهش یا عدم سنتز آمیلوز خواهد شد، که به گندم حاصل "واکسی" گویند. در این تحقیق۲۹ ژنوتیپ گندم تتراپلوئید به همراه یک رقم دابل هاپلوئید واکسی با منشا استرالیا از نظر وجود این آلل های جهش یافته با استفادهاز تجزیه PCR همراه با پرایمرهای اختصاصی مورد بررسی قرار گرفتند. در مکان ژنی Wx-A۱ تمام ژنوتیپ ها حامل آلل طبیعی بوده و هیچ ژنوتیپ واکسی تشخیص داده نشد. در مکان ژنی Wx-B۱ ژنوتیپ های بهرنگ، (EDYT-M۸۹(۹ و (EDYT-M۸۸(۷ حامل آلل جهش یافته واکسی بوده و بقیه ژنوتیپ ها حامل آلل طبیعی بودند.حامل آلل جهش یافته واکسی بوده و بقیه ژنوتیپ ها حامل آلل طبیعی بودند

کلیدواژه ها:

آلل واکسی ، گندم تتراپلوئید ، آنزیم GBSS