مقایسه نسبت فعالیت میوالکتریک عضله پهن مایل داخلی به پهن خارجی طویل حین اسکات با اداکشن ران در ورزشکاران حرفه ای مبتلا و غیرمبتلا به سندرم درد پاتلوفمورال
محل انتشار: فصلنامه آرشیو توانبخشی، دوره: 13، شماره: 2
سال انتشار: 1391
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 102
فایل این مقاله در 8 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_REHA-13-2_005
تاریخ نمایه سازی: 21 آذر 1402
چکیده مقاله:
هدف: مقایسه نسبت فعالیت الکترومیوگرافی عضله پهن مایل داخلی (VMO) به پهن خارجی طویل (VLL) حین حرکت اسکات با اداکشن ران در ورزشکاران مبتلا و غیرمبتلا به سندرم درد پاتلوفمورال (PFPS) هدف این تحقیق بود.
روش بررسی: در این مطالعه غیر تجربی مورد-شاهدی، ۱۶ ورزشکار مرد تیم ملی (والیبال، هندبال و تکواندو) سنین ۳۰-۱۸ سال مبتلا به PFPS با انتخاب هدفمند و ۱۶ ورزشکار مرد سالم تیم های ملی که براساس متغیرهای وزن، قد، سن، رشته ورزشی و غالب بودن اندام تحتانی همتاسازی شده بودند، به صورت داوطلبانه و براساس معیارهای ورود و خروج شرکت کردند. فعالیت الکترومیوگرافی عضلات VMO و VLL توسط الکترودهای سطحی و سیستمTelemetric EMG حین اسکات با اداکشن ران در زوایای ۱۵، ۳۰ و ۴۵ درجه فلکشن زانو ثبت و نسبت فعالیت عضلات VMO به VLL محاسبه گردید. جهت مقایسه نسبت عضلات مذکور در دو گروه، از آزمون آماری آنوای یک طرفه استفاده گردید.
یافته ها: نسبت VMO به VLL در هر دو گروه ورزشکاران مبتلا و غیر مبتلا به PFPS در تمامی زوایا تقریبا پایین تر از عدد ۱ بوده و ورزشکاران سالم نسبت های پایین تر را دارا بودند. تفاوت معناداری در هیچکدام از زوایا بین گروه مبتلا و غیرمبتلا به دست نیامد.
نتیجه گیری: به نظر می رسد فعالیت های ورزشی مانع تضعیف عضله VMO در مقایسه با VLL می گردد و نسبت VMO به VLL در ورزشکاران مبتلا و غیرمبتلا به سندرم درد پاتلوفمورال تاثیرپذیر از این سندرم نیست.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
Farhad Reza-zadeh
Kharazmi University of Tehran, Tehran, Iran.
Reza Rajabi
Tehran University
Nouroddin Karimi
University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences
Shirin A'ali
University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences
Aidin Vali-Zadeh
University of Mohaghegh Ardabili