مدل سازی انتشار ذرات معلق در یک واحد صنعتی با بکارگیری مدل Aermod و بررسی عوامل موثر بر نرخ انتشار

در پژوهش حاضر از داده های منابع آلوده کننده یک منطقه صنعتی (که همگی از نوع منبع نقطه ای هستند) و داده های هواشناسی برای مدل سازی پراکنش ذرات معلق با بکارگیری مدلAERMOD استفاده شد. مدلسازی در این بررسی برای فاصله ۳۰ کیلومتری از منابع انتشار انجام شده است. در نهایت الگوی پراکندگی و غلظت ذرات معلق آلاینده برای متوسط ساعتی، روزانه، ماهانه و فصلی در دو نمونه تابستانه و زمستانه بدست آمده است. در متوسط های زمانی، اختلاف زیادی در مقادیر غلظت ذرات معلق آلاینده دیده می شود. در متوسط های زمانی ساعتی تا روزانه بیشترین نوسان در جهت پراکندگی ذرات دیده می شود، که در پهنه های پیرامون منبع نقطه ای بیشترین تمرکز را دارد. با بزرگ شدن مقیاس زمانی به ماهانه و فصلی، بیشینه غلظت و حجم آلودگی در جهت شمال غربی و جنوب شرقی کارخانه متمرکز می شود. نتایج مربوط به تعیین نوع همبستگی شناسه های دودکش از جمله قطر دودکش، ارتفاع دودکش، دمای خروجی و سرعت گاز خروجی با نرخ انتشار نشان می دهد که با افزایش قطر و ارتفاع دودکش، میزان نرخ انتشار افزایش می یابد.

کلیدواژه ها:

مدل سازی آلودگی هوا ، مدل AERMOD ، ذرات معلق