بررسی کاربرد سطوح مختلف کود نیتروژن و محلول پاشی سولفات روی بر خصوصیات کمی و کیفی دو رقم در کشت پاییزه چغندرقند

هدف از انجام این مطالعه، بررسی تاثیر میزان کاهش مصرف کود نیتروژن و محلول پاشی سولفات روی بر خصوصیات کیفی دو رقم در کشت پاییزه چغندرقند بود. این پژوهش طی دو سال زراعی ۹۸-۹۷ و ۹۷-۱۳۹۶ در قالب آزمایش فاکتوریل بر پایه طرح بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار در دانشکده کشاورزی دانشگاه لرستان انجام شد. تیمارهای آزمایش شامل ارقام چغندرقند پاییزه (Chimene و Rosagold) و چهار سطح کود F۱: کاربرد ۱۳۸ کیلوگرم در هکتار نیتروژن (شاهد)، F۲: کاربرد ۱۲۴ کیلوگرم در هکتار نیتروژن و محلول پاشی سولفات روی، F۳: کاربرد ۱۱۰ کیلوگرم در هکتار نیتروژن و محلول پاشی سولفات روی، F۴: کاربرد ۹۶/۶ کیلوگرم در هکتار نیتروژن و محلول پاشی سولفات روی با محلول پاشی سولفات روی به میزان پنج در هزار بود. بیشترین عملکرد ریشه (معادل ۹۰/۱۵ تن در هکتار) متعلق به رقم Rosagold بود. از بین تیمارهای سطوح مختلف کود نیتروژن با محلول پاشی سولفات روی، بیشترین میزان عملکرد ریشه مربوط به تیمار مصرف ۲۷۰ کیلوگرم کود نیتروژن با محلول‎پاشی سولفات روی (F۲) بود. بالاترین درصد قندناخالص (به میزان ۱۶/۱۵ درصد) توسط تیمار ۲۰ درصد کاهش مصرف نیتروژن و محلول پاشی سولفات روی به دست آمد. همچنین بیشترین درصد قندخالص به میزان ۱۵/۷۵ درصد از رقم Rosagold و تیمار ۲۰ درصد کاهش مصرف نیتروژن با محلول پاشی سولفات روی به دست آمد که در مقایسه با تیمار شاهد (F۱)، ۲۶/۱۷ درصد افزایش نشان داد. بیشترین میزان قند ملاس و ناخالصی های سدیم، پتاسیم و نیتروژن مضره به ترتیب به میزان ۲/۷، ۲/۶۱، ۷/۹۰ و ۲/۹۰ میلی اکی والان در صد گرم خمیر ریشه چغندرقند) در رقم Chimene مشاهده شد. همچنین بیشترین درصد ساقه‎روی در رقم Chimene و مصرف ۳۰۰ کیلوگرم در هکتار نیتروژن به دست آمد. با توجه به نتایج این مطالعه می توان اظهار داشت که کشت پاییزه چغندرقند با استفاده از رقم Rosagold در منطقه خرم‎آباد امکان پذیر می باشد و محلول‎پاشی سولفات روی توان جبران کاهش مصرف نیتروژن به میزان ۲۰ درصد بدون کاهش کمیت و کیفیت چغندرقند پاییزه را دارد.

کلیدواژه ها:

بولتینگ ، چغندرقند ، رقم ، عناصر کم مصرف ، کشت پاییزه ، محلول پاشی