تهیه نقشه رقومی ظرفیت زراعی و نقطه پژمردگی دائم خاک های زراعی بخش جنوبی دشت سیستان
محل انتشار: نشریه پژوهش های خاک، دوره: 37، شماره: 2
سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 130
فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_AREO-37-2_006
تاریخ نمایه سازی: 28 آبان 1402
چکیده مقاله:
این پژوهش باهدف بررسی توزیع مکانی ویژگیهای خاک شامل ظرفیت زراعی (FC)، نقطه پژمردگی دائم (PWP) و کل آب قابل دسترس (TAW) با استفاده از روش کریجینگ معمولی (OK) و مدل جنگل تصادفی (RF) در بخش جنوبی دشت سیستان با مساحت حدود ۱۴۷ هزار هکتار انجام شد. مقادیر FC، PWP و TAW و اجزای بافت خاک برای ۲۰۰ نمونه خاک جمع آوری شده از عمق ۳۰-۰ سانتیمتری اندازه گیری شد. ارزیابی عملکرد دو روش OK و RF بر اساس شاخص درصد ریشه میانگین مربعات خطای نرمال شده (nRMSE) نشان داد که عملکرد روش OK با ۵% خطای کمتر در پیشبینی FC، ۳% خطای کمتر در پیشبینی PWP و ۳% خطای کمتر در پیشبینی TAW، اندکی بهتر از روش جنگل تصادفی است. مقایسه میانگین انحراف (Bias) هر دو روش نشان داد که مدل OK دو ویژگی FC و PWP را کمتر و مقدار TAW را بیشتر برآورد نموده است، اما روش RF هر سه ویژگی را بیش برآورد کرده است. نقشههای پراکنش مکانی FC، PWP و TAW تولیدشده با مدل OK نشان داد که بیشترین مقدار FC(۲۳%) و TAW(۱۴%) در غرب و شمال شرق منطقه بود که دارای بافت سنگین تر و ارتفاع کمتری از سطح دریا هستند. در مناطق جنوبی و جنوب شرقی منطقه که دارای بافت خاک سبک تری هستند، مقدار آب قابل دسترس نسبت به مناطق غربی و شمال شرقی کمتر به دست آمد. در مدل RF، مهم ترین متغیر مستخرج از تصاویر ماهوارهای، مدل رقومی ارتفاع بود و هر سه ویژگی در مناطقی که DEM کمتر بود، مقادیر بیشتری داشتند. به نظر میرسد مسطح بودن منطقه و ناکافی بودن متغیرهای کمکی موجب دقت پایینتر روش مدل جنگل تصادفی شده است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فاطمه کیخایی
دانشجوی دکتری آبیاری و زهکشی، گروه مهندسی آب، دانشکده آب و خاک،,و عضو هیات علمی موسسه تحقیقات خاک و آب
معصومه دلبری
دانشیار گروه مهندسی آب، دانشکده آب و خاک، دانشگاه زابل
ناصر دوات گر
دانشیار موسسه تحقیقات خاک وآب. سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی
فرزاد حسن پور
دانشیار گروه مهندسی آب، دانشکده آب و خاک، دانشگاه زابل، زابل
محمد جمشیدی
عضو هیات علمی موسسه تحقیقات خاک وآب. سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی
پیمان افراسیاب
دانشیار گروه مهندسی آب، دانشکده آب و خاک، دانشگاه زابل، زابل
فاطمه کیخایی
دانشجوی دکتری گروه مهندسی آب دانشگاه زابل وعضو هیات علمی موسسه تحقیقات خاک وآب. سازمان تحقیقات آموزش و ترویج کشاورزی، کرج. ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :