به کارگیری رویکرد شبکه هم پیوندی در سطح بندی فضاهای سکونت گاهی استان قم برای بهبود برنامه ریزی و آمایش منطقه ای
محل انتشار: مجله آمایش سرزمین، دوره: 5، شماره: 2
سال انتشار: 1392
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 89
فایل این مقاله در 30 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JTCP-5-2_001
تاریخ نمایه سازی: 10 آبان 1402
چکیده مقاله:
هدف رویکرد مطالعات شبکه شهری همپیوندی در توسعه شهری و روستایی، افزودن ابعاد فضایی و مکانی به برنامهریزی منطقهای است. در این مقاله با مطالعه چارچوب نظری مطالعات شبکه همپیوندی، روشی پیشنهادی برای تعیین سلسله مراتب و نیز سطحبندی سکونت گاهها در سکونت گاههای شهری و روستایی استان قم بررسی شده است. روش تحقیق توصیفی و تحلیلی است و جامعه آماری استان قم است. داده ها به روش اسنادی و کتابخانهای گردآوری و به روش آمار توصیفی تحلیلی تجزیه وتحلیل شد. نتایج بررسی وضع موجود نشان میدهد در شرایط حاضر شهر قم به عنوان مرکز استان، تنها نقطه جمعیتی است که توان جذب عناصر برتر خدماتی را دارد.. رویکرد جدید معرفی شده در این مقاله، سکونتگاهها را به روشی دقیقتر، یعنی توجه به عوامل فضایی کالبدی در چارچوب شبکه سطح بندی می کند تا مشکلات مرتبط با روش سلسله مراتبی کاهش یابد و کارآمدی بیشتری ایجاد شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
محمد حسین شریف زادگان
دانشیار گروه برنامه ریزی شهری و منطقه ای، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی
اصغر خوانین زاده
کارشناس ارشد برنامه ریزی شهری و منطقه ای، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی
حمید فتحی
کارشناس ارشد برنامه ریزی شهری و منطقه ای، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی
بهزاد ملک پور اصل
دانشجوی دکتری برنامه ریزی شهری و منطقه ای، دانشکده معماری و شهرسازی، دانشگاه شهید بهشتی