شبیه سازی رشد ذرت تحت مدیریت های مختلف آب و نیتروژن با مدل AquaCrop

در این مطالعه کارایی مدل شبیهسازی رشد گیاه AquaCrop در پیشبینی عملکرد دانه، رشد ماده خشک، و پوشش گیاهی ذرت تحت مدیریتهای مختلف عمق آبیاری و نیتروژن ارزیابی شد. آزمایش مزرعهای با سه سطح نیتروژن شامل ۰ و ۱۵۰ و ۳۰۰ کیلوگرم نیتروژن بر هکتار (به ترتیب N۱ و N۲ و N۳) و چهار عمق آبیاری شامل ۶۰، ۸۰، ۱۰۰، و ۱۲۰ درصد تخلیه رطوبت خاک (به ترتیب I۱، I۲، I۳، و I۴) با سه تکرار طی دو سال و به صورت طرح بلوک کامل تصادفی اجرا شد. مدل AquaCrop بر اساس اطلاعات زراعی سال اول آزمایش واسنجی و سال دوم اعتبارسنجی شد. به طور کلی، مدل AquaCrop دقت بالایی در شبیهسازی رشد ذرت داشت. اما در سطح آبیاری I۱ در تخمین ماده خشک و سطح کودی N۱ در تخمین پوشش گیاه دقت کمتری نشان داد. متوسط ریشه میانگین مربعات خطای نرمال (NRMSE) تخمین عملکرد دانه در مرحله واسنجی و اعتبارسنجی به ترتیب ۸۹/۷ و ۸۶/۴ درصد به دست آمد. در پیشبینی رشد ماده خشک، در سطح نیتروژن معین، افزایش تنش آبی باعث افزایش خطای پیشبینی ماده خشک توسط مدل شد. در همه تیمارها ماده خشک به صورت بیشبرآورد پیشبینی شد و متوسط NRMSE پیشبینی رشد ماده خشک در مرحله واسنجی و اعتبارسنجی به ترتیب ۷/۱۸ و ۹/۲۰ درصد محاسبه شد. همچنین، مدل AquaCrop رشد پوشش گیاهی در سطح نیتروژن N۲ را با دقت بالا پیشبینی کرد؛ اما در سطوح نیتروژن  N۱و N۳ به ترتیب خطای کم برآورد و بیش برآورد نشان داد. متوسط خطای ریشه میانگین مربعات (RMSE) تخمین پوشش گیاهی (کل تیمارها) در واسنجی و اعتبارسنجی به ترتیب ۷/۱۱ و ۳/۷ درصد محاسبه شد.

کلیدواژه ها:

رشد پوشش گیاهی ، رشد ماده خشک ، شیراز ، عملکرد دانه ، مدل رشد گیاه