نقش اعتماد در خودکارامدی جمعی اعضای هیات علمی دانشگاه های اصفهان، علوم پزشکی و صنعتی اصفهان
محل انتشار: مجله مدیریت اطلاعات سلامت، دوره: 9، شماره: 7
سال انتشار: 1391
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 231
فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_HIM-9-7_003
تاریخ نمایه سازی: 8 آبان 1402
چکیده مقاله:
م قدمه: دانشگاه ها و اعضای هیات علمی آن ها مسوول تربیت دانشجویانی هستند که مسوولیت های اجتماعی موجود در جامعه را بر عهده می گیرند. برای تحقق اهداف جامعه و دانشگاه، اعضای هیات علمی باید به روسای خود، همکاران و دانشجویان اعتماد کنند. اعتماد، باور استادان به قابلیت های جمعی را در پی خواهد داشت و موجب خودکارامدی جمعی اعضای هیات علمی خواهد شد. هدف این مطالعه، شناسایی نقش اعتماد در خودکارامدی جمعی اعضای هیات علمی دانشگاه های منتخب دولتی شهر اصفهان بود. روش بررسی: مطالعه ی حاضر از نوع توصیفی- همبستگی بود که در آن ۲۶۱ نفر از اعضای هیات علمی دانشگاه های اصفهان، علوم پزشکی و صنعتی اصفهان در سال تحصیلی۹۰-۱۳۸۹، به روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای متناسب با حجم انتخاب شدند. ابزارهای جمع آوری اطلاعات، پرسش نامه های استاندارد اعتماد سازمانی و محقق ساخته ی خودکارامدی جمعی بودند و روایی صوری و محتوایی آن ها توسط متخصصان تایید شد و ضریب پایایی آن ها به ترتیب ۸۱/۰ و ۸۹/۰ محاسبه گردید. بررسی های آماری با استفاده از آمار توصیفی و استنباطی و از طریق نرم افزار SPSS نسخه ی ۱۶ صورت گرفت. برای تحلیل داده ها از روش های آماری همبستگی و رگرسیون چندگانه استفاده شد. یافته ها: اعتماد و خودکارامدی جمعی اعضای هیات علمی دانشگاه های اصفهان، علوم پزشکی و صنعتی اصفهان همبستگی معنی دار دارند(۶۳/۰ = r) و ۶۵ درصد از تغییرات خودکارامدی جمعی آن ها توسط اعتماد و مولفه های آن قابل پیش بینی می باشد. یافته ها حاکی از آن است که۶۷ درصد از تغییرات خودکارامدی جمعی اعضای هیات علمی دانشگاه اصفهان، تنها از طریق مولفه های اعتماد به همکاران و اعتماد به دانشجویان قابل پیش بینی است. تغییرات خودکارامدی جمعی توسط مولفه ی اعتماد به دانشجویان، در دانشگاه علوم پزشکی به میزان ۴۱ درصد قابل پیش بینی می باشد و در دانشگاه صنعتی اصفهان ۶۹ درصد از این تغییرات از طریق مولفه های اعتماد به رئیس و اعتماد به همکاران، قابل پیش بینی است. نتیجه گیری: اعتماد و خودکارامدی جمعی اعضای هیات علمی همبستگی معنی داری دارند و خودکارامدی جمعی از طریق اعتماد و مولفه های آن قابل پیش بینی می باشد، بنابراین اهمیت ایجاد روابط و فضای سازمانی همراه با اعتماد برجسته می شود. در همین راستا، روسای دانشکده ها و دانشگاه ها باید در زمینه ی ترویج فرهنگ اعتماد همت گمارند و با ایجاد جو سازمانی مناسب، در پی انسجام، هماهنگی و تقویت باورهای خودکارامدی جمعی باشند. این اقدامات می تواند تسهیل و ایجاد بسترهای لازم برای موفقیت اعضای هیات علمی و دانشجویان را فراهم کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
سید حمیدرضا شاوران
دکتری، مدیریت آموزشی، دانشکده ی علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
سعید رجایی پور
استادیار، مدیریت آموزشی، دانشکده علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
ایرج کاظمی
استادیار، گروه آمار، دانشکده علوم، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
بی بی عشرت زمانی
دانشیار، فناوری آموزشی، دانشگاه اصفهان. اصفهان، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :