پایش مکانی شوری آب های زیرزمینی در سال شاخص خشکسالی و ترسالی مورد: دشت تبریز دکتر فریبا کرمی ، هانیه کاظمی

این مطالعه برای مدیریت بهینه­ی منابع آب در دشت تبریز، به پایش مکانی شوری آب­های زیرزمینی در سال­های شاخص خشکسالی و ترسالی می­پردازد تا تغییرات کیفیت شیمیایی آب­های زیرزمینی را در مواقع حداکثرهای اقلیمی (خشکسالی­ها و ترسالی­ها) پیگیری نماید. برای این منظور از متغیرهای اقلیمی شامل بارش­های ماهانه (۸۶-۱۳۵۱) و نتایج تجزیه شیمیایی آب­های زیرزمینی بویژه شاخص EC ،  SARو TDS مهرماه سال شاخص خشکسالی و ترسالی استفاده شد. برای مقایسه و پایش تغییرات شاخص­های کیفی آب­های زیرزمینی در سال­های شاخص خشکسالی و ترسالی نقشه­های هم­ارزش EC و SAR  با استفاد از سامانه­ی اطلاعات جغرافیایی (GIS) و نرم­افزارهایArc/View  و Arc/GIS ترسیم شدند. نتایج این مطالعه نشان می­دهد که میزان آب­های زیرزمینی شور و خیلی شور در دشت تبریز در سال شاخص خشکسالی ۲/۲۸ درصد و آب­های زیرزمینی با قلیاییت زیاد ۳۵/۲۵ درصد بوده در حالی­که در سال شاخص ترسالی آب­های زیرزمینی شور و خیلی شور ۱۵/۱۸ درصد و با قلیائیت زیاد ۹۲/۴ درصد آب­های زیرزمینی را تشکیل می­دهند.

کلیدواژه ها:

پایش مکانی ، شوری آب های زیرزمینی ، شاخص EC ، TDS و SAR ، خشکسالی ، دشت تبریز