بررسی ویژگی های شیمیایی عصاره اتانولی چای سبز و اثر آن بر فعالیت مهارکنندگی و کشندگی آسپرژیلوس نایجر، بوتریتیس سینه را و ریزوپوس استولونیفر (عامل فساد میوه توت فرنگی و انگور)
سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 77
فایل این مقاله در 13 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IFST-19-4_006
تاریخ نمایه سازی: 2 آبان 1402
چکیده مقاله:
در طول چند دهه گذشته، استفاده از نگهدارنده های طبیعی و عصاره های گیاهی به دلیل نگرانی در مورد اثرات نامطلوب بهداشتی احتمالی ناشی از استفاده از نگهدارنده های مصنوعی مورد توجه قرار گرفته است. عصاره چای سبز، منبع طبیعی آنتی اکسیدان، نه تنها برای افزایش طعم، بلکه برای افزایش ماندگاری محصولات مختلف غذایی مورد استفاده قرار گرفته است. بنابراین، این مطالعه با هدف بررسی فعالیت آنتی اکسیدانی و ضد قارچی عصاره چای سبز صورت پذیرفت. برای این منظور، عصاره چای سبز با کمک حلال اتانول استخراج گردید و محتوای فنول کل، فلاونوئید کل، اثر آنتی اکسیدانی (بر اساس روش های مهار رادیکال آزاد DPPH و ABTS) و فعالیت ضد قارچی آن در برابر سویه های قارچی عامل فساد میوه توت فرنگی و انگور (آسپرژیلوس نایجر، بوتریتیس سینهرا و ریزوپوس استولونیفر) مطابق روش های دیسک دیفیوژن آگار، چاهک آگار، حداقل غلظت مهارکنندگی و حداقل غلظت کشندگی بررسی گردید. عصاره حاوی mg GAE/g ۶۰/۱۷۵ فنول کل و mg QE/g ۵۳/۴۷ فلاونوئید کل بود و فعالیت مهارکنندگی آن در برابر رادیکال های آزاد DPPH و ABTS به ترتیب ۸۹/۷۸ و ۵۷/۸۶ درصد بود. نتایج فعالیت ضد قارچی نشان داد که قطر هاله عدم رشد بطور معنی داری با افزایش غلظت عصاره افزایش می یابد و بوتریتیس سینهرا و ریزوپوس استولونیفر به ترتیب حساس ترین و مقاوم ترین سویه های قارچی نسبت به عصاره بودند. حداقل غلظت کشندگی برای سویه های بوتریتیس سینهرا و ریزوپوس استولونیفر به ترتیب ۶۴ و ۵۱۲ میلی گرم در میلی لیتر بود. نتایج این مطالعه نشان می دهد که عصاره اتانولی چای سبز را می توان به منظور افزایش زمان ماندگاری محصولات غذایی استفاده نمود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مصطفی رحمتی جنیدآباد
استادیار، گروه علوم و مهندسی باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران
بهروز علیزاده بهبهانی
گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران
محمد نوشاد
گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :