برنامه ریزی توانمندسازی شغلی سرمایه انسانی در شهرداری تهران

امروزه توانمندسازی کارکنان و منابع انسانی به عنوان موتور پیشرانه موفقیت و توسعه سازمان ها از اهمیت بالایی برخوردار است. توانمندسازی کارکنان، به ایجاد انگیزه در آنان بستگی دارد. ایجاد انگیزه در کارکنان از دو جنبه ذهنی و محیطی انجام می شود. ایجاد یک محیط کاری ایده آل که در آن کارکنان توانمند، بهینه، تاثیرگذار و شاد عمل کنند، از اصلی ترین راه های ارتقای سازمانی محسوب می شود. جدای از توانمندسازی و ایجاد بسترهای پیشرفت شغلی، برداشتن محدودیت ها و موانع از سر راه کارکنان نیز پر اهمیت است. به بیان دیگر، توانمندسازی کارکنان را می توان در دو جنبه سلبی و ایجابی مورد بررسی قرار داد. نگاه تک بعدی به مسئله توانمندسازی، سازمان را از دستیابی به نتایج ایده آل محروم می کند. با توجه به تغییر سریع محیط کسب و کار، شرکت ها باید برای ارتقاء توانمندی های خود تلاش کنند. موفقیت و قدرت رقابت سازمان به منابع انسانی متعهد، با انگیزه، راضی و مبتکر بستگی دارد. توانمندسازی کارکنان به معنای این نیست که مدیریت از مسئولیت خود یا رهبری سازمان دست بکشد. بلکه در یک سازمان با کارکنان توانمند، مسئولیت مدیریت، ایجاد محیطی است که در آن ورودی کارکنان به سازمان علاقه و هوش باشد. مدیریت باید به کارکنان اعتماد کند و با آن ها به خوبی ارتباط برقرار کند. با توانمندسازی کارکنان میزان اعتماد به نفس آن ها افزایش می یابد. این اعتماد به نفس اضافی باعث ایجاد رضایت شغلی و سطح بالای بهره وری می شود.

کلیدواژه ها:

توانمندسازی ، شغل و مهارت ، سرمایه انسانی