تاثیر هدف گزینی گروهی و انفرادی بر مهارت ادراکی حرکتی در دختران جوان
سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 123
فایل این مقاله در 21 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JRPE-5-47_025
تاریخ نمایه سازی: 21 شهریور 1402
چکیده مقاله:
هدف: هدف از مطالعه حاضر مقایسه اثر هدف گزینی فردی و گروهی بر اکتساب و یادداری یک مهارت ادراکی حرکتی در دختران جوان است. روش شناسی: از بین دختران واجد شرایط با دامنه سنی۲۶_۱۸ تعداد ۳۶ نفر انتخاب و بر اساس نمرات کسب شده در پیش آزمون به شیوه همتا سازی به سه گروه تمرین هدفگزینی انفرادی (۱۲ نفر)، گروه هدفگزینی گروهی (۱۲ نفر) و گروه کنترل (۱۲ نفر) تقسیم شدند. گروه های تجربی به مدت ۱۲ جلسه طی ۱۲ روز متوالی به تمرین پرداختند. در هر جلسه افراد شرکت کننده ۳۰ کوشش پرتابی انجام دادند. گروه کنترل نیز با شرایط بدون هدف گزینی تمرین کردند. هدف تعیین شده نتیجه ای و براساس امتیازات کسب شده بود. برای هدفگزینی فردی مبنای تعیین هدف پیشآزمون بود و برای هر جلسه ۱۰ درصد امتیاز بیشتر در نظر گرفته شد و هدفگزینی گروهی میانگین امتیازات کسب شده در پیشآزمون معیار بود و برای هر جلسه ۱۰ درصد این نمره به میانگین اجرا اضافه شد. پس از آخرین جلسه تمرینی (اتمام جلسهی دوازدهم) از افراد شرکت کننده هر سه گروه، آزمون اکتساب به عمل آمد. ۷۲ ساعت پس از آخرین جلسه ی تمرینی نیز از کلیه افراد شرکتکننده آزمون یادداری شبیه به مرحله پیش آزمون (۱۰ پرتاب) گرفته شد. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها و آزمون فرضیه تحقیق از آزمون های شاپیرو ویلک، آزمون تحلیل واریانس مختلط ۳ * ۳ و آزمون تی زوجی استفاده شد. یافته ها: نتایج به دست آمده نشان داد که در هر سه گروه، نمرات به دست آمده از مرحله پیش آزمون تا مرحله پس آزمون تفاوت معنی داری در مرحله اکتساب و یادداری حاصل شد. در ادامه مقایسه بین گروهی به وسیله آزمون بونفرونی نشان داد که بین هدف گزینی انفرادی و گروه کنترل در نمرات پرتاب دارت در مرحله اکتساب و یادداری تفاوت معنی داری وجود دارد. به این معنی که گروه تمرین هدف گزینی انفرادی نمرات بهتری را کسب کردند. همچنین بین هدف گزینی گروهی و گروه کنترل تفاوت معنی داری مشاهده شد. با این حال بین دو گروه تجربی (هدف گزینی انفرادی و هدف گزینی گروهی)، در نمرات پرتاب داری تفاوت معنی داری مشاهده نشد. نتیجه گیری: با توجه به نتایج به دست آمده، هدف گزینی (انفرادی و گروهی)، می تواند نقش مهم و مثبتی در بالابردن عملکرد افراد در رشته های مختلف ورزشی ایفاد کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
زهرا سلیمی نژاد
کارشناسی ارشد رفتار حرکتی یادگیری و کنترل حرکتی، دانشگاه اصفهان، ایران
فاطمه رجبی زاده
کارشناسی ارشد مدیریت رویدادهای ورزشی، دانشگاه گیلان، ایران
فاطمه خلیفه
لیسانس تربیت بدنی و علوم ورزشی مدیریت و برنامه ریزی تربیت بدنی دانشگاه آزاد اسلامی واحد مرودشت، ایران