استفاده از فناوری هوش مصنوعی در تولید محتوای آموزشی برای افزایش یادگیری و خلاقیت دانش آموزان

سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 1,244

فایل این مقاله در 10 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

RVCONF02_118

تاریخ نمایه سازی: 20 شهریور 1402

چکیده مقاله:

در دنیای پویا و پیچیده امروزی، تغییرات بزرگی در فرآیند یادگیری و آموزش اتفاق افتاده است . هدف این پژوهش بررسی استفاده از فناوری هوش مصنوعی در تولید محتوای آموزشی برای افزایش یادگیری و خلاقیت دانش آموزان است. پژوهش حاضر با روش بررسی اسناد و متون موجود در این زمینه نوشته شده است. یافته های پژوهش بیانگر این است که، تولید محتوای آموزشی با استفاده از هوش مصنوعی این امکان را فراهم میکند که محتواها به شکل ها و فرمتهای مختلفی تهیه شوند. این تنوع در محتوا باعث ایجاد محیطهای یادگیری متنوع و جذاب میشود که دانش آموزان میتوانند در آنها به ایده پردازی و خلاقیت بپردازند. همچنین، این تنوع به دانش آموزان این امکان را می دهد تا مهارتهای مختلف یادگیری و حل مساله را بهبود بخشند. با توجه به پیچیدگی و تغییرات سریع در جهان امروز، توانایی حل مسائل پیچیده و تفکر خلاق اهمیت بسزایی دارد. یکی از نتایج این پژوهش توانایی تولید ایده های نو و ایجاد انعطاف در فرآیند یادگیری از طریق تولید محتوای آموزشی با استفاده از هوش مصنوعی است. این رویکرد به دانش آموزان این امکان را میدهد که با محتواهای مختلف و چندگانه در تعامل باشند. تنوع در محتواها باعث میشود دانش آموزان به تفکر خلاقانه ترغیب شوند و ایده های نوآورانه تری ارائه دهند. این تفکر خلاق در ایجاد راه حلهای متفاوت برای مسائل پیچیده و چالشهای مختلف نقش کلیدی ایفا میکند و دانش آموزان را به تجربه تفکر خلاقانه و جذاب ترغیب میکند. همچنین هوش مصنوعی در تولید محتوای آموزشی با تمرکز بر شخصی سازی محتوا و یادگیری، مهارتهای ارتباطی، همکاری، تفکر انتقادی و حل مساله، دانش آموزان را برای موفقیت در زندگی روزمره و آمادگی آنها برای مواجه ه با چالش های زندگی و مسائل پیچیده تر آماده میکند. به طور کلی نتایج پژوهش بیانگر این است که استفاده از هوش مصنوعی در تولید محتوای آموزشی باعث ایجاد تجربه یادگیری شخصی سازی شده، تعامل دوسویه، ایجاد محتواهای چندرسانه ای جذاب، تحلیل دقیق داده ها و ایجاد امکانات اشتراک گذاری منابع آموزشی شده، همچنین تواناییهای مهمی مانند تفکر خلاق، تفکر تحلیلی، خودتنظیمی، همکاری و تفاهم عمیق را بهبود میبخشد که در نهایت منجر به افزایش یادگیری و خلاقیت دانش آموزان میشود.

نویسندگان

محمدرضا عزیزپور

کارشناسی ارشد، روانشناسی تربیتی، آموزش و پرورش فارس

علیرضا عزیزپور

کارشناسی ارشد، روانشناسی و آموزش کودکان استثنایی، آموزش و پرورش فارس