تاثیر آموزش روانشناسی مثبت نگر بر خوشبینی تحصیلی در دانش آموزان دختر دوره متوسطه

این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی آموزش روانشناسی مثبت نگر بر خوشبینی تحصیلی دانش آموزان دختر دوره متوسطه اجرا شد. روش پژوهش حاضر نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون- پس آزمون بود و به روش که به روش نمونه گیری خوشه ای مرحله ای به طریق تصادفی تعداد ۴۸ نفر از دانش آموزان دختر دوره دوم متوسطه شهر کرمانشاه به عنوان نمونه آماری انتخاب شدند (۲۴ نفر گروه آزمایش و ۲۴ نفر گروه گواه). ابزار مورد استفاده در پژوهش شامل پرسشنامه های خوشبینی تحصیلی اسچون-موران و همکاران که دارای شاخص های قابل قبول روایی و پایایی بودند، مورد اندازهگیری قرار گرفت . دادهها با استفاده از روشهای آمار توصیفی (میانگین و انحراف استاندارد) و آمار استنباطی (تحلیل کوواریانس چندمتغیره و تک متغیره) تحلیل شدند. نتایج پژوهش نشان داد که رواندرمانی مثبت نگر باعث افزایش خوشبینی تحصیلی دانش آموزان شد (۳/۱۹F=، ۰۰۳/۰(P<؛ بنابراین توجه به مداخله رواندرمانی مثبت نگر بر خوشبینی تحصیلی یکی از ضرورتهای پژوهش محسوب می شود و برگزاری دورههایی در این زمینه در مراکز آموزشی پیشنهاد می شود.

کلیدواژه ها:

روانشناسی مثبت نگر ، خوشبینی تحصیلی ، دانش آموزان