جایگاه استطاعت پذیری مسکن در مطالعات چرخه حیات ساختمان

رشد جمعیت شهری در ایران و نیاز روزافزون کشور به تامین مسکن به ویژه در کلانشهرها از یک سو و عدم تناسب درآمد خانوارها با هزینه های مرتبط با خرید و اجاره مسکن از سوی دیگر، ضرورت توجه به استطاعت پذیری مسکن را بیش از پیش عیان ساخته است . با این وجود، تجربه مداخلات مستقیم بخش دولتی و عمومی در حوزه تامین برای جوانان و اقشار کم درآمد و آسیب پذیر و بافت های فرسوده و ناکارآمد، به سلسله ای از معضلات اجتماعی ، کالبدی و اقتصادی منتهی شده است ؛ بازتولید فقر شهری، کیفیت پایین ساختمانها، اقبال کم مردم برای سکونت در این واحدهای مسکونی و نارضایتی ساکنان، گسترش خارج از حریم شهرها، هزینه بر بودن تامین زیرساخت و مانند آنها از جمله این مشکلات است . این پژوهش بر آن است با مرور ادبیات نظری در حوزه مسکن استطاعت پذیر، در گام اول به استخراج ویژگی های این گونه مسکن و اقسام آن بپردازد بپردازد. در گام بعدی با توجه به پژوهش های صورت پذیرفته در چارچوب ارزیابی ساختمانهای مسکونی در چرخه حیات ساختمان و آثار زیست محیطی ، اجتماعی و اقتصادی آنها، شاخص های مختلف برای طراحی ، احداث، بهره برداری و پایان حیات ساختمانهای مسکونی استطاعت پذیر معرفی شده است .

کلیدواژه ها:

استطاعت پذیری مسکن ، مسکن اجتماعی ، ارزیابی چرخه حیات ، پایداری ، بهینه سازی