صنعتی سازی تولید پروتئین هیدرولیز از ضایعات فراوری آبزیان به عنوان نهاده تولید خوراک بچه ماهیان دریایی، محدودیت ها و فرصت ها

ضایعات شیلاتی در ایران یا مانند ضایعت قزل الا دور ریخته شده و استفاده نمی شود و یا با صادرات آبزی به شکل کامل مانند میگو و اسکوئید، عملا به شکل محدود در دسترس است. ضایعات ماهیان دریایی نیز پس از تهیه فیله منجمد از آنها، حائز کیفیت متغیر می باشند. فراوری ضایعات به روش هیدرولیز منجر به تولید محصول پروتئین هیدرولیز شده می گردد که از پیتیدها تشکیل شده است. این پتیدها که دارای اندازه و ترکیب خاص اسید آمینه می باشند یکسری عملکرد زیستی در بچه ماهیان دریایی و میگو ایفا می نمایند و از این رو بعنوان ترکیبات فراسودمند درتولید خوراک آبزیان مورد استفاده قرار می گیرند. عملکرد پیتیدها وابسته به نوع ضایعات، تازگی و کیفیت آن و شرایط هیدرولیز می باشد. در ایران ضایعات از فرآوری گونه هایی چون قزل الای رنگین کمان میگو، صنایع کنسروسازی ، سرپایان، ماهیان دریایی، و گونه های ریز مانند ساردین و موتو ماهیان قابلیت استفاده به روش هیدرولیز را دارا می باشند.

کلیدواژه ها:

ضایعات ، ماده اولیه ، هیدرولیز ، پتیدهای زیست فعال ، خوراک بچه ماهیان